[intermezzo]

 geschreven op 7 juni, tot de laptop niet meer mee wilde

Nog zo'n patroon. Terug komen, diezelfde avond. Daarnet wist ik waarom. Nu al niet meer. Moustache en laptops van tien jaar oud...en dan is het moment alweer gepasseerd. Ik zal een poging doen. Het begon met hoe ik in mijn hoofd conversaties voer. Het zijn heus niet allemaal monologen. Het zijn vooral conversaties. Conversaties brengen me hier.

Een conversatie over hoe het allemaal voorbij is en hoe ik het hoor los te laten. De conversatie is weg. Verdwenen. Maar ik ga dan gewoon verder waar ik nu ben. De realiteit is dat het niet allemaal voorbij is. In de USA zijn er hoorzittingen met Dr. Fauci, vergelijkbaar met onze Marc Van Ranst, waar hooggeplaatsten hem terechtwijzen. Hoe hij misdaden tegen de menselijkheid beging, hoe hij achter tralies behoort of zelfs de doodstraf hoort te krijgen.

Wist je dat? Wist je dat? Natuurlijk niet. Dat is het probleem. Wij zijn blij dat Twitter X werd. X is censuurvrij, en rapporteert dagelijks over deze onderzoekscommissie. Maar niks daarover in ons nieuws natuurlijk. Soite, niet echt waarover ik wilde schrijven, maar het is alweer weg. De conversaties in mijn hoofd.

Ik maak me zorgen. Zorgen over hoe zo weinig mensen het zien. En zelfs als ze het beginnen te zien, het volgende toch weer niet gaan zien. Wat zal het zijn? Ik gok nog altijd op klimaat. Maar het kan even goed het targetten van de blanke hetero man zijn. Weet ik veel. Al dat woke gedoe is er toch echt over.

Verkiezingen.  

ik ga nu niet verder schrijven, andere topics