¡Estamos en Mexico!

Sinds zondag is Vincent eindelijk bij mij! Hij ging normaal zaterdagavond al aankomen, maar door een vertraagde vlucht diende hij in Miami te overnachten. Maandagmorgen vertrokken we naar Mexico. Zoals jullie allemaal al wel zullen weten, is hier blijkbaar een gevaarlijke griepepidemie uitgebroken. Nu, hier in Playa del Carmen is er nog steeds geen enkel geval gedecteerd.

Toch zijn we beperkt in wat we kunnen doen. Alle mayasites zijn gesloten, dus eigenlijk zitten we vast in deze kuststad. Mijn papa en zijn vrouw zijn hier ook, dus daar kunnen we dan wel eens met afspreken. Vorige nacht was Vincent ziekjes. Hij had hoge koorts (ik vond echt dat hij precies in brand stond), en maag- en spierpijn. Vanmorgen gingen we langs bij het Rode Kruis, maar blijkbaar is er geen reden tot paniek. Dat vertelde de dokter ons, de zoveelste patiënten op een lijst van drie bladzijden... Hij heeft nu een koortswerend middel gekregen, en voelt zich al veel beter. Tja, we hadden ons er al op voorbereid: Vincent wordt gauw ziek op reis...

Verder, euh... We zijn een beetje bang om terug te keren naar Honduras, omdat we via de USA zullen vliegen. En iedereen weet dat Amerikanen nogal rap schrik hebben. Dus hopelijk steken ze ons daar niet in quarantaine of zo. We denken erover om misschien een alternatieve terugreis te zoeken, doch dat gaat ons veel tijd (en geld) vergen. We zien wel hé. Voorlopig dus rustig voortgenieten van het strand. ¡Me voy a poner negrita!