Als Fie iets wil...

...dan zal Fie het krijgen.

Ik wil volgende week al zoveel mogelijk verhuizen, zodat ik al wat kan doen wanneer Vincent gaat skiën. Concreet betekent dit dat we dinsdagmorgen de akte gaan tekenen, en diezelfde avond aan de verhuis beginnen! Daar komt dan bij dat het de laatste week voor de vakantie is, dat het dus druk is op school, dat het rapporttijd is,...

Echter, ik bijt door, want ik heb mijn tanden hierin gezet! En ook al ben ik moe, ik blijf ervoor gaan! Op deze manier ben ik eigenlijk op mijn best, buiten de migraine dan. Maar al die drukte en stress ligt me wel, omdat ik weet dat ik enorm ga genieten van het resultaat! School brengt tegenwoordig ook veel gemengde gevoelens met zich mee.

Normaal gezien worden we na de vakantie ingelicht over onze persoonlijke toekomst binnen de school. Ik probeer er niet te vaak over na te denken. Ik weet dat ik mijn best doe, dat ik me ten volle geef, en dat ik ook niet meer kan dan dat! Blijkt de uitslag negatief, tja, dan heb ik toch weer heel wat ervaring opgedaan! Niet dat ik het niet spijtig zou vinden, want ik werk er echt wel héél graag!

Ach, we zien wel hoe alles uitdraait hé! Vandaag doe ik niets meer voor school, ik heb de hele voormiddag al aan de rapporten gewerkt. Morgen en maandag nog twee dagen! We gaan seffens met papa en Asia snookeren, voor vaderdag. Vanavond gaan we voor Bart en Jan hun verjaardag eten, en nadien misschien naar Café Local. Het valt nog te bezien hoe plichtsbewust ik me op dat moment voel! Eigenlijk zou het me wel goed doen denk ik, nog eens te gaan dansen! Binnenkort wacht ons het meer huiselijke leven, met alle daarbij horende kosten. Dus ik denk dat we best nog een keertje genieten van alle vrijheid die het thuis wonen ons biedt!