af en toe wegzakken

There it is, het herfstgevoel. Dat gevoel dat mooi kan zijn, genietend van de kleuren en een heerlijke warme chocomelk. Maar ook dat gevoel van moeheid, dat gevoel van niet uit je bed willen komen, dat gevoel van enkel in de zetel willen hangen, dat gevoel van 'bah', of zoiets. Het is er, en ik zal weer een tijdje nodig hebben om enkel dat eerste gevoel te voelen.

Ach, elk excuus is een goed excuus, voor wie me kent. Vandaag had ik het erg moeilijk met Saar. Ik zit in de fase waarin ik me afvraag waarom we ook weer een kat wilden. Nee, jullie hoeven me geen antwoord te geven, want ik ken dat zelf. However, ik word moe van dat beest! Eén à twee nachten per week houdt ze ons wakker. Niet fijn, in combinatie met de herfstvermoeidheid. Ze heeft ook al zoveel stukgemaakt :-(, en het stopt niet. Ondertussen staat er steeds minder op onze kasten, en geraakt de dressoir steeds voller binnenin. Ik durf nog amper iets op de kasten of tafels zetten, want alles kan ze gebruiken!

Vandaag begint mijn vakantie. Nu ja, vakantie...op reis gaan dat wordt niets. Nu we Saar hebben, zitten alle reisplannen in de frigo. And I need it so badly...! Mijn plan voor deze namiddag was om een beetje bij te slapen, want ik voel me echt leeg. Echter, Saar liet het me niet toe. Pfff...ik heb eventjes enkel zin om te zeuren en zuchten. zzzzzzzzz

Morgen gaan we naar Bellewaerde, in de regen waarschijnlijk. Alweer zucht...ik heb er écht geen zin in! Maar ja, het ligt al vast sinds maanden! Nochtans, de tickets zijn vandaag pas besteld, ik had nog kunnen weigeren. Doch, mensen gaan ervan uit dat ik meega. Net zoals mensen ervan uitgaan dat wij goed voor Saar zullen zorgen. Het is een gewetenskwestie, maar toch zo zwaar...zzzzzzzzzzzzz