Nog vier dagen en ik vertrek terug naar Honduras! Vandaag mocht ik de leerlingen uitwuiven, vanavond de ouders. Morgenvoormiddag nog eventjes gaan werken, en dan kan ik eindelijk écht beginnen aftellen. Het zijn drukke dagen (geweest). Ik heb al veel verwezenlijkt, maar toch valt er nog vanalles te regelen.
Ik weet precies niet wat eerst doen, het is pure chaos in mijn hoofd. Ik heb nog steeds niet alle cadeaus, het to-do-lijstje voor Vincent is nog niet klaar, ik heb nog geen uur waarop Saar naar het pension gebracht mag worden, ik heb nog geen travellercheques, ik heb nog geen geld overgeschreven, alle reservaties zijn nog niet gemaakt, en zoveel meer...
Daarenboven kreeg ik er extra werk bovenop, want ik kreeg het bericht dat mijn fotowebsite opgedoekt wordt in juli. Verlengen is niet meer mogelijk. We wilden allang de switch maken naar onze externe harde schijf, nu zullen we dus niet anders meer kunnen. Ik heb er echter nog niet de tijd voor gevonden. Ik reken een beetje op Vincent, misschien heeft hij er tijd voor wanneer ik in Honduras ben. In ieder geval, de kans bestaat dat jullie een tijdje geen foto's zullen kunnen bewonderen.
Iets anders waar ik voorlopig niet meer over hoef na te denken: de banaba. Ik heb besloten dat ik nog een schooljaar ga wachten eer ik daarmee begin. Ik studeer morgen pas af van de lerarenopleiding, en wil graag komend schooljaar rustig kunnen starten. Aangezien ik aan de banaba niet kan beginnen in januari (flexibiliteitsdecreet mijn gat \ excuseer), stel ik het uit met een jaartje.
What else? Tja, heel veel, maar ik ga jullie er niet verder over vertellen. Eigenlijk loop ik nog altijd op de tippen van mijn tenen, bang dat ik vanalles ga vergeten mee te nemen, dat ik mijn muziek niet meer op mijn ipod krijg gezet, dat er nog meer water binnenregent (jups, gisteren hadden we prijs :-s), dat ik simpelweg té weinig tijd heb.
