helemaal niet graag gedaan

En elke keer denk ik dan bij mezelf "nu is het de laatste keer geweest, dit doe ik niet meer, dit is niet mijn taak", maar elke keer doe ik het toch weer.  Waarom?  Tja, omdat ook ik blijkbaar al eens gevoelig ben voor achterklap.  Maar eigenlijk is het mijn taak niet.  En als ik dan nog geen klein dankwoord krijg, dan zeg ik nu "helemaal niet graag gedaan".

Want doordat ik het deed, heb ik dit weekend.  Dit weekend van niets doen, van nood hebben aan uitrusten, van weinig energie over hebben en van veel gevoelens van boosheid en frustratie.  En omdat ik het deed, kom ik hier ventileren.  Meer dan genoeg reden tot achterklap.  Tja.

Misschien eens even naar jezelf kijken?  Misschien eens inzien hoe je zelf in elkaar zit?  Misschien eens stilstaan bij de goodwill van anderen, anderen met wie je niet eens bevriend bent?  Maar waarschijnlijk het gewoon allemaal als vanzelfsprekend ervaren en verder doen met achterklap.

Tja.  Tja.  Hier zit ik dan.  Gefrustreerd met dit weekend.  Het is zo.  Ik heb er zelf voor gekozen.  En ik weet gewoon dat ik er weer voor kies volgende keer.  En dat ik dan weer met een slecht gevoel aan dat seizoen begin.  Want als ik het een keer niet doe, hoe ga ik me dan voelen?  Met al die achterklap?  Juist.