Wat een stress seg!

Zoals jullie weten, ben ik al een hele tijd bezig reisplannen te maken. Probleem is nog steeds dat ik niet goed weet met wie te reizen. Toch zijn er eindelijk twee concrete plannen, morgen worden de formulieren getekend. Komend weekend ga ik met mijn directrice en haar gezin mee naar Gracias Lempira, en van 13 tot 22 december ga ik naar Guatemala, samen met Fanny.

Het heeft me ongelooflijk veel energie gekost dat laatste plan rond te krijgen! Daar kwam dan nog eens bij dat ik zondagavond te horen kreeg dat ik maandag van woning zou veranderen. De zus van Jorge heeft terug plaats in haar huis, dus wilden ze dat ik naar daar verhuisde, zoals origineel het plan was. Ik werd daar nochtans eerder niet van op de hoogte gebracht, en stortte dan ook volledig in! Onmenselijk lang en hard gehuild, en duidelijk gemaakt dat ik niet wíl veranderen, dat ik hier gelukkig ben. Uiteindelijk blijf ik dus wonen waar ik sinds begin oktober woon, gelukkig maar.

Tussen alle stress door, trachtte ik ontspannende dingen te doen, maar ondertussen heb ik ondervonden dat dat in San Pedro Sula niet zo gemakkelijk is. Veel meer dan de malls is er hier niet… Dus, ik ging geregeld naar één van de malls, en gisteren met Jennifer naar de cinema. Afgelopen vrijdagavond was ik te gast bij Eva thuis, voor het afstudeerfeestje van haar zoon Allancito. Zaterdagavond ging ik iets drinken met Rafael, een neef van Eva (of haar echtgenoot Allan, het is me niet duidelijk). Doch, alweer datzelfde, Applebees…en ook maandag was ik daar met Walter, om te eten. Zondag studeerden mijn kindjes af, en daar was ik uiteraard bij! Vandaag hebben we een afscheidsfeestje op school, voor de stagiaires.

In het algemeen voel ik me wat beter nu, hoewel ik toch nog altijd met dat idee zit dat het nú de moment is om te reizen. Het is nú dat ik vakantie heb, het is nú dat ik tijd heb… Mijn g.familie geeft me wel de toestemmingen, maar daar dient steeds een lange uitleg aan vooraf te gaan. En uitgaan, tja, dat is er nog altijd niet van gekomen, en ik zou zó graag nog eens feesten! Misschien dit weekend in Gracias, hoewel ik vrees van niet aangezien het verkiezingen zijn en familie van Eva opkomt…

Soite, ik weet het, ik klaag wat veel. Tijd om er iets aan te doen. Tijd om gelukkig te zijn met wat ik heb, want dat is eigenlijk al veel. Ik besef dat wel hoor, maar het kan altijd béter, vandaar… Nog één geheimpje: mijn ventje komt volgend jaar! Ook die reis dien ik te plannen, maar dat zijn zorgen voor later. Ik heb nog tijd tot in april… Zo, ik laat het hierbij, want ben niet in een typbui (mag wel duidelijk zijn aan de manier waarop ik geschreven heb, behoorlijk chaotisch lijkt me). Tot binnenkort! Ah ja, foto´s heb ik ook weer, maar de zin om ze op internet te zetten ontbreekt voorlopig…