Een geest in huis!

De voorbije twee weken zijn er enkele rare dingen gebeurd in het huis waar ik woon. Drie keer bleek er iets verplaatst/geopend/gebruikt te zijn in mijn kamer. Vorige week donderdag had ik zin in een lekker stuk Belgische chocolade, en mijn twee repen waren verdwenen! Ik praatte erover met mí mamí, en wij tweeën spraken met Olga, de nieuwe huisgenote. Zij beweert dat ze nooit in mijn (bad)kamer was, maar dat mijn zus Susana elke middag een plasje maakt daar. Van de chocolade wist ze niets.

Zaterdag bleek dat er nog iets van eten verdwenen was, en ook toen ontkende ze dat zij ervan gegeten heeft. Toch wel eigenaardig: ik heb met iedereen die in huis passeert gebabbeld, en niemand weet van iets. Nog straffer is dat er in alle maanden dat ik in dit huis woon, nooit iets raars is voorgevallen… Om een lang verhaal kort te maken: ¡me cae súper mal ésta muchacha! Nee, ik kan haar echt niet uitstaan. Tenzij de hond mijn chocola uit de ijskast nam en opat, of er een geest in huis geslopen is, is zij de schuldige. En waarom ze liegt over mí mamí haar casabe, begrijp ik nog minder, want dat kan je gewoon in de supermarkt gaan kopen. Soite, ik ben dus de laatste tijd niet graag meer in huis als ik weet dat dat kind er is. Ze vraagt me bvb. ook of ik geen televisie kan kijken in de kamer van mí mamí, zodat zij telenovelas kan bekijken op de grote TV boven. Blablabla…ander onderwerp :-)

Vrijdagavond nam Gladis me mee uit om te gaan dansen in My Way en Yesterday. Gladis is een 41-jarige vrouw die ook danst in Sectur, en gezien haar leeftijd kunnen jullie zich het publiek in die bars met livemuziek wel voorstellen… Ik heb me niet heel roed geamuseerd, maar ik zat me op zijn minst niet thuis te vervelen! Ik kwam thuis om 00:30, een halfuur na de curfew. Uiteraard had ik daar toestemming voor gevraagd.

Zondag nam diezelfde vrouw me mee naar Negrito, waar haar familie een hacienda heeft. Een terrein van bijna 500 manzanas (1 manzana = 0,70 hectare), dat impliceert dus véél groen, koeien, kippen en kuikens, honden, paarden, en mannen met sombreros! En last but not least: Fie met de camera, hihi! Ja, het wordt tijd om nog eens foto´s online te zetten, ik weet het…maar doordat er thuis geen internet meer is, is dat lastiger.

Gisterennamiddag ging ik op mijn eentje naar de cinema: The Curious Case of Benjamin Button. Die film speelt hier al vier weken, en omdat niemand met me mee wilde, besloot ik dus alleen te gaan. Ik vond het nog wel fijn ook! Op dit moment denk ik erover komend weekend naar La Ceiba te gaan. Sandra, een Duits meisje van onze groep, woont daar. Ik wil echt niet in SPS zijn tijdens de weekends! Hopelijk krijg ik toestemming, en vind ik een hotel dat nog een kamertje vrij heeft! Liefst ook met zwembad, want als Sandra geen tijd heeft, kan ik niet alleen naar het strand omwille van de veiligheid (wat een leven toch, wat een leven…). Duim dus allemaal mee met me dat ik zaterdag en zondag kan gaan genieten van de Hondurese zomer, inclusief fiesta! Volgende week kom ik zeker en vast vertellen of ik al dan niet geweest ben! Dikke zoenen van jullie Hondurese meid!