In de ban van...

Voor ik in ga op de titel van dit bericht, ga ik eerst even mijn frustratie eruit laten. Soms, ¡me dan cólera (ik ben niet zeker of ik dat wel juist schrijf) los Hondureños! Al die plannen die nooit zeker zijn, en dan afgelast worden…zucht… Het blijft moeilijk voor mij. Ik zou eigenlijk mijn paasvakantie (1 week Semana Santa) al gepland dienen te hebben, en weet nog altijd niet wat te doen, en met wie… Ik zou met mijn g.gezin mee kunnen naar Utila (ook dat is nog niet zeker), maar ik heb eigenlijk geen zin om nóg meer tijd door te brengen met mijn g.familie. Ik ben namelijk niet echt mezelf wanneer ik door hen omringd ben, en tijdens de vakantie zou ik toch liever genieten van mijn eigen zottigheid en uitbundigheid. Soite, het blijft dus een vraagteken, net zoals wanneer we nu juist naar Guatemala gaan voor het huwelijk van mijn g.zus.

In de ban van…de beet! Dat was zo vorige week donderdag en vrijdag. Iets had me donderdag gebeten in de buurt van mijn knie, terwijl ik in mijn kamer was. Waarschijnlijk een speciaal soort mug of zo. Er was een klein puntje zichtbaar, en daarrond een supergrote rode vlek. Het voelde heet aan, en deed pijn en jeukte. Vrijdag was die plek nog gegroeid! Ik heb er vanalles opgesmeerd, en zaterdagavond was er gelukkig niets meer te zien. Ik heb er foto´s van, binnenkort online te zien ;-)!

In de ban van…¡iguanas! Ik heb vorige week woensdag de woonplaatsen van twee leguanen ontdekt in de tuin van mijn schooltje! Opgewonden als een klein kind, ga ik nu dagelijks kijken of ik hen zie. Beeldmateriaal heb ik jammer genoeg nog niet, want om veiligheidsredenen neem ik mijn fototoestel niet vaak meer mee buitenshuis. Spijtig, want vandaag kwamen enkele vrijwilligers uit de VS toneeltjes brengen op school. Het was godsdienstgerelateerd, maar niettegenstaande loonde het de moeite, voor de kindjes.

In de ban van…duifjesnesten en –eitjes! Maandagmorgen, een kwartier voordat mijn wekker afliep, maakte het geluid van tortelduiven me wakker. Ze waren een nestje aan het maken bij mijn raampje. ´s Middags ging ik een kijkje nemen, en er bleek een eitje naast het nest te liggen. Ik heb het gefotografeerd, en terug op zijn plaats gelegd. Gisteren echter, lag het er alweer naast, dus waarschijnlijk is het niet goed meer of zo… Vanmorgen, hetzelfde ritueel, aan één van de grote ramen! Ik ben benieuwd of ik straks weer een eitje zal vinden!

Ander nieuws, is dat we sinds vorige week donderdag een nieuwe huisgenote hebben: Olga uit La Ceiba. Ze is twintig jaar, en woont bij ons omdat ze hier in SPS gaat studeren. Voorlopig voel ik nog niet goed aan hoe ze is, dus ik wees op mijn hoede wat waardevolle spullen betreft… Tot hiertoe wist ik dat iedereen in mijn huis te vertrouwen was, maar aangezien dit meisje nieuw is…beter voorkomen dan genezen zegt men!

Dat is alles voor nu. Komend weekend verjaart mijn g.zus Susana, dus ik dien nog een geschenkje te gaan zoeken. Ook de dag van dat feestje is al verschillende keren veranderd. Ik weet nog altijd niet of het nu zaterdag of zondag zal doorgaan. Bijgevolg kan ik geen verdere plannen maken voor het weekend. Ach ja, Honduras…oh dierbaar Honduras…