unconditional

Misschien ligt het gewoon aan mezelf. Ik maakte het allemaal al eens mee. De geschiedenis herhaalt zich. Misschien kan ik hierover beter niet bloggen. Misschien zou ik beter schrijven. Maar schrijven werkt niet meer, typen wel. Of toch alleszins een beetje. Misschien is het nodig om mijn fouten toe te geven. Akkoord. Tot daar. Doch, het is toch niet allemaal mijn schuld? Neen...mijn idee van onvoorwaardelijke liefde strookt niet met de realiteit...strookt niet met het idee van sommige anderen...


Oké, een introoke, niet teveel uitleg nodig. Zondag gingen we naar Maanrock. Het was een leuke, doch vermoeiende dag. De afsluiter was Clouseau. Aangezien ik hen nog nooit live had bezig gezien, kon ik deze gratis kans niet laten liggen. Dus overtuigde ik Vincent om het tot zo laat te trekken. Nu is het zo dat ik Clouseau tegenwoordig niet meer zo goed vind. Tot "En dans" vond ik het nog in orde, maar vanaf dat punt kon ik de muziek niet meer smaken. Groot was dan ook mijn teleurstelling wanneer bleek dat het eerste half uur (dat was dus al een derde van het totale optreden) enkel de nieuwste hits geprogrammeerd stonden. Ik geef toe, Koen zingt goed, zeker en vast! Echter, die muziek en teksten...nope, niet meer mijn ding. Om 23:00 hielden we het dan ook voor bekeken.

Met Saar gaat het goed. Ik wacht nog steeds op dat moment waarop ze zelf naar mij toe komt, ik licht jullie in als het zover is! Als ik met de laptop in de zetel zit, komt ze wel naast me zitten (op een kleine meter afstand), uit nieuwsgierigheid naar dat getik denk ik. Ik ben benieuwd hoe ze het zal doen vanaf volgende week, wanneer we allebei volledige dagen het huis uit zijn. Spannend....!

Eigenlijk heb ik weinig te vertellen. Ik kom bloggen, omdat het beneden nog nat is. We hebben daarnet gepoetst, maar met Saar in huis gaat het drogen erg traag. Dat komt omdat we de voordeur nu niet meer kunnen open zetten, tenzij we haar ergens opsluiten. Doch, de stofzuiger noch de aftrekker met natte dweil maken haar angstig. Ze blijft gewoon rustig onder de zetel liggen. Ik wil haar die veiligheid ook niet afnemen zodat wij sneller terug in onze zetel kunnen om tv te kijken. Verwend nestje hé ;-). Anyway, ik rond af, in de hoop dat ik ondertussen terug rustig door mijn hele huis kan wandelen! Tot de volgende!