Het idee was om niet prijs te geven waarover ik de laatste dagen lig te piekeren. Sommige dingen kan je nu beter eenmaal privé houden. Maar nu ik, voor de tweede keer deze week, wakker word door de gsm, wil ik het er toch allemaal uitlaten. Ik ben namelijk alleen thuis, en mensen werken...dus ik zoek een uitlaatklep. Waar begint een mens? Misschien gewoon mijn gedachten on air gooien...
Waarom is het dat ouders steeds hun kinderen betrekken in scheidingen? Is het voor de kinderen zo al niet zwaar genoeg? Blijkbaar niet, daarenboven zijn kinderen een krachtig wapen lijkt me. Dus zo gebeurt het dat ik, op mijn 26, nog steeds van dichtbij geconfronteerd word met dingen waar ik eigenlijk al lang niets meer mee te maken wil hebben. De lijst van onvergeeflijke dingen wordt steeds langer, net als de hitlist. Hij stond er nooit op, er heeft altijd maar één iemand opgestaan. Maar vanmorgen is daar verandering in gekomen...be aware...!!!!
Ik ben blijkbaar een inbreker en een dief, and it's on camera! Vrij shockerend nieuwtje om op een zonnige vakantiedag mee wakker gebeld te worden. Eergisterenmorgen werd het me al eens gevraagd. Tja, ik heb al meer dan een jaar geen sleutel, en ben slechts één maal in dat boerenat geweest de voorbije tien maanden. Ik heb echt niets te zoeken in dat belachelijke dorp. Voor mij was die periode gedeeltelijk afgesloten.
Sinds vanmorgen weet ik dus dat er zelfs beelden zijn van mij...boeiend... Wist ik niet beter, ik zou me verlagen tot zijn niveau, en zorgen dat hij zijn beelden heeft. Echt waar. Zó kwaad dat ik ben! Ik kan het gewoon niet uitdrukken! Ik wil een confrontatie, ik wil in mijn auto stappen en veel te snel naar ginder rijden, ik wil...maar ik ben slim en doe het niet. Waarom ben ik toch zo slim? Waarom mag/kan ik niet gewoon mijn impulsen volgen?
Het meest onvergeeflijke is waarschijnlijk dat er mensen zijn die geloven dat ik een dief en een manipulator ben! Mensen die me horen te kennen, maar ook mensen die me ooit geleerd hebben wat manipuleren, liegen en bedriegen inhoudt. Geen wonder dat die mensen het onderscheid tussen fictie en waarheid moeilijk kunnen maken. Ze weten gewoon niet beter. Maar toch...niet hetgeen je mee wakker gebeld wil worden op zo'n zonnige vakantiedag.
De laatste rustige vakantiedag zou het worden. Want vanavond ga ik op AFS-weekend, en ik heb zondag en maandag nog véél werk voor de opleiding, school, en... Niets rust, eerder woede, ongeloof, groot verdriet, onrust, en zoveel meer dat ik niet onder woorden kan brengen. Ik ben nu eenmaal niet goed in het uiten van gevoelens...nog zoiets dat ze me leerden...
Ja, mensen maken fouten. Ik ook, dat is normaal. Maar zij maakten toch al te veel fouten. Zij namen toch al te vaak de foute beslissingen. Zij kozen toch te veel de foute kant... But what can I do about it? Niets, gewoon weeral proberen iets van mijn eigen leven te maken. Met de kennis dat ik nu ook een dief ben, en dat er foto's zijn om dat te bewijzen...
2 opmerkingen:
Fie, een entry die bij mij toch weer iets kon losmaken en daar weren zeker gevoelens bij. Gevoelens uiten dat kan dus je wel! De manier waarop je ze in woorden neerschrijft zegt reeds heel wat. Maar tussen de lijnen door lees ik inderdaad een pak meer dan je kwijt kan en wil. En ja, in scheidingen zijn het in heel wat de gevallen de kinderen die met heel wat onverwachte situaties moeten leren afrekenen. Probeer nog een beetje van het ASF weekend te genieten.
Fie, uiteraard weet ik als toevallige lezer niet echt waarover dit exact gaat, maar ik wil wel kwijt dat de eerste gedachte die bij me opkomt als ik aan jou denk niet de gedachte van een manipulator en bedrieger is. Ik zie je als een eerlijke, oprechte, hardwerkende vrouw. Houden zo!
Een reactie posten