Napoli: een ander land?

Eergisteren arriveerden we 's avonds in Napels.  Onze eerste indrukken waren niet zo best.  Eventjes waanden we ons in een totaal ander land.  Toen we het station buiten liepen viel ons onmiddellijk de drukte op.  Het leek zelfs bijna onmogelijk om de drukke banen over te steken.  En vuil!  Veel vuil op straat!  En ja, Tom, Vincent heeft zelfs een kakkerlak gespot.


Dus, de eerste indruk was niet geslaagd.  Ons hotel ligt vlakbij het station, het is echt geen nette buurt.  Er staan ook veel verkopers (meestal van niet-Italiaanse origine) op straat hier, ze bieden vanalles aan, waarschijnlijk allemaal nepproducten.  Het gaat van handtassen, over zonnebrillen tot Ipads.  


Maar kom, ik zag het nog altijd zitten!  Zelfs nadat we verloren liepen op zoek naar eten.  Toegegeven, ik voelde me niet heel veilig, gezien ik de taal niet goed begrijp en de straten hier zo vies en donker zijn.  Maar toch, na een héél lange wandeling de eerste avond, ontdekten we weer een 'our pick' uit de Lonely Planet.  De beste pizza van Napoli volgens ons waardevolle boek.  En ja hoor, het was heerlijk!  Vincent zei zelfs dat hij mij nog nooit zoveel heeft zien eten, hehe.


Gisteren kochten we ons een ArteCard.  Dat is zo'n kaart die kortingen biedt en die ook kan gebruikt worden om het openbaar vervoer te betalen.  De eerste twee attracties waren gratis (we hadden er tenslotte al voor betaald).  We kozen dan ook één van de duurste uit, gezien we dat sowieso gepland hadden: Pompeii.  We wandelden de hele dag door de ruïnes, maakten veel foto's en filmpjes, en bruinden serieus bij!


's Avonds gingen we tot aan de jachthaven hier in Napels, waar we gezellig dineerden.  Enige nadeel was dat het allemaal op z'n Italiaans ging, waardoor onze tafel binnen de kortste keren VOL eten stond.  Rustig wijn drinken tussen de gangen door, zat er dus niet in. Tja, de obers hebben dus nadien nog lange tijd met ons opgescheept gezeten!


Terug in het hotel zocht ik nog uit wat we vandaag zoal konden doen.  Ik was er namelijk nog steeds van overtuigd dat Napels echt wel wat te bieden had!  Vanmorgen begonnen we vol goede moed aan een zwaar programma.  We gingen bus R2 nemen, want die rit kenden we al van gisteren.  Een vrouw sprak ons aan aan de halte, ik begreep het woord "paro" (staking).  De bus kwam dus niet...dan maar te voet op pad!


De planning draaiden we om.  We startten in Centro Storico, en toen begon het te onweren!  Dan maar snel mee vertrokken met een groep Amerikanen voor een tour met 'Napoli Sotterranea'.  Dat was leuk en interessant!  Een wandeling van ongeveer een kilometer, ondergronds, tot 40m diep!  Er was zelfs een stuk bij waar we met kaarsen moesten lopen, het was er héél smal.  Fijne ervaring!  De Amerikanen hebben trouwens ons land nog bestoeft, want blijkbaar waren ze vorig jaar in België.


Terug boven bleek dat het vandaag gewoon een wisselvallige dag zou worden.  Dan weer wolken, onweer, regen, zon,...maar steeds warm!  We hebben verder veel gewandeld, veel gezien, knappe gebouwen, mooie architectuur, mozaïek, fresco's,...te veel om op te noemen eigenlijk!  We gingen ook nog een ticket kopen om morgen een ferry te nemen naar Procida, volgens de Lonely Planet (jaja, alweer, en maar reclame maken) 'the best kept secret of the Bay of Naples'.  


Dus, morgen gaan we luilekkeren.  Yeah right, dat zit er niet in denk ik.  We zullen daar ook wel weer iets actief vinden om te doen.  Ik las al over fietsen huren, een kasteel, mooie dorpjes, misschien snorkelen,...dus dat wordt alweer een vermoeiende dag!  Maar ondertussen zien we toch weer vanalles!


Zoals jullie merken, we vervelen ons hier niet!  Ik weet dat het nogal een lang bericht is, en dan nog ontbreekt er veel dat ik wilde vertellen.  Maar als we terug zijn, zullen we de foto's wel tonen, zal Vincent weer een knappe reisfilm maken, en zullen jullie het samen met ons kunnen herbeleven!  Tot de volgende!