Roma non basta una vita

Ik zal mijn verhaal verder brengen waar ik de laatste keer eindigde.  We zouden onze laatste dag in Napels niet doorbrengen in de stad zelf.  We boekten een dag eerder een boottrip naar Procida.  Echter, dat was buiten alle stakingen om gerekend...  Het begon al 's ochtends toen we het hotel verlieten: de bus die we nodig hadden reed nog steeds niet.  Dan maar het hele eind te voet, tot daaraantoe.  Aangekomen aan de haven, bleek dat de boot die we boekten niet zou vertrekken tot 13:30.  Tja, daar zouden we niets aan hebben natuurlijk!  De tickets kregen we gelukkig terugbetaald!

We geraakten dan wat op de dool, niet wetende wat we zouden doen.  Drie uren later waren we terug in het hotel en beslisten we een metro (/trein) te nemen naar een andere kuststad.  Daar hebben we gewandeld op de dijk en rustig iets gedronken en gegeten.  Terug in Napels bedachten we ons dat we die stad wel beu waren, en namen we een dag later 's morgens al een trein naar Rome.

"Rome is niet genoeg voor één leven", wordt gezegd.  Inderdaad, Rome is een hele grote stad, en er is ZOVEEL te zien!  De eerste dag hebben we wat rondgehangen, enkele kerken bezocht, gepland wat we verder zouden doen hier.  Gisteren begonnen we aan de échte citytrip Rome.  We verkenden het Collosseum, Foro Romano, Palatino, een museum, Terme di Caracalla, en waarschijnlijk nog wel wat dingen die ik nu vergeet op te schrijven ;-).  's Avonds namen we de metro richting Circo Massimo, want daar hadden we overdag veel tentjes gezien in een park.  We aten Palestijns op een evenement van de Partito Democratico.

Het was boeiend om mee te maken.  Het had wat weg van een festival, hoewel de optredens ontbraken.    Er was een marktje, eetkraampjes én politieke debatten die echt wel heel wat locals aantrokken.  Ik kocht mijn eerste souvenirtje: een lederen handtasje.  En ik dronk sangria (helaas niet zoet genoeg, niet zoals ik gewoon ben van thuis) en zong mee met salsa en bachata, hehe.  

Vandaag waagden we ons aan een wandeling uit de Lonely Planet, gebaseerd op locaties uit de film 'Roman Holiday'.  De wandeling zou zes uur duren.  Echter, na dik anderhalf uur hadden we nog maar twee plaatsen van de wandeling gedaan.  Eigenlijk waren we nog steeds aan het begin.  En toch is het goed gekomen!  Zes uren op de kop!  

We begonnen op het Sint-Pietersplein, waar we in de rij wachtten om de Sint-Pietersbasiliek binnen te gaan.  Ik bedekte weer flink mijn schouders, hoewel ik dat nog steeds niet begrijp, maar kom.  Ik heb me al enkele keren zwaar geërgerd aan een aantal dingen, maar daarover zal ik niet uitweiden.  We beklommen de 551 treden om bovenin de koepel te komen en werden beloond met een prachtig uitzicht over Rome.

De route uit de gids nam ons verder mee langs Castel Sant'Angelo, enkele bruggen, de Spaanse Trappen, een aantal paleizen, de Trevifontein, het Pantheon, een schattig olifantje (Elefantino), het Vittoriano en Bocca della Verità.  Het was zeker de moeite!  Vincent is ondertussen erg moe.  Ik heb hem even te rusten gelegd in bedje, terwijl ik dit bericht typ.

Morgen wordt onze laatste dag hier.  Seffens ga ik uitzoeken wat we nog allemaal willen/kunnen doen. Overmorgen reizen we voort naar Perugia.  Jaja, onze eerste week Italië zit er al op!  Wat vliegt de tijd hier in de hitte!  Tijd voor nog een handwasje eerst voor ik een doucheke pak, want de propere kledij raakt uitgeput...