Fie verliest elke discussie

Waarschuwing: Ik durf al eens grof uit de hoek komen, en dat wordt niet steeds door iedereen geapprecieerd.  Als jij, mijn lezer, het moeilijk hebt met deze kant van Fie, dan is het misschien beter dat je dit bericht niet doorneemt.  Ongetwijfeld zullen er mensen zijn die het onverantwoord vinden dat uitgerekend ik les geef in het katholiek onderwijs.  Here I go:


Met het risico om letterlijk fysiek verwijderd te worden, durf ik toch nog steeds mijn grote mond open trekken in het buitenland.  Vorig jaar liep ik zo eens op een muur in La Habana.  
Toen wilde ik geld afhalen met de papieren kopie van mijn paspoort, en dat kon niet.  Nee, de brave Belgische toerist moest het originele paspoort voorleggen, ook al had diezelfde toerist toen al een kwartier in de rij gestaan om dan dat te horen te krijgen.


Ook tijdens deze reis waren er al zo van die momenten dat ik de strijd aanging, doch verloor.  Vooral dan de strijd tegen de kerk.  De kerk met haar regels waarvoor ze geen uitleg heeft.  "We are catholics and we have rules".  Uhu, correct, en regels zijn zeer belangrijk.  Auti-Fie is volledig mee.  MAAR, regels dienen zin te hebben!  En als ik die niet inzie, dan ben ik klaar voor een zware discussie.  


Te hard zal ik niet in detail treden, want ik weet gewoon dat mensen nieuwsgierig zijn en mijn waarschuwing bovenaan dit bericht negeren.  Laat me stellen dat ik de woorden "God" en "naakt" in één zin heb gebruikt, en ook nog de woorden "God" en "seks".  Want kom nu: Als God mij maakte, dan was ik naakt.  God kijkt binnen in MIJN huis en ziet me seks hebben, ook al ben ik niet gehuwd.  Het plafond viel nog nooit naar beneden hoor!  En in God Zijn huis, daar mag ik dan niet binnen als mijn schouders en knieën zichtbaar zijn?  Uitleg graag...


Of ik dan geen respect heb voor het geloof?  Natuurlijk wel!  Ik heb nog steeds veel respect voor geloof.  Meer dan sommige anderen die wél binnen mochten met een short tot net over hun gat (excuse me, ik ben nog steeds niet gekalmeerd, zelfs niet na 2 dagen).  Meer dan sommigen die wél foto's nemen met flash, terwijl dat eigenlijk niet toegelaten wordt.  Trouwens, ik wil de biddende mens niet storen met al dat licht.  Meer dan sommigen die de kerken langs buiten bekladden met graffiti.  En toch, toch mag ik niet gewoon Zijn huis binnenlopen, ook al betaalde ik er net 5/6/7/8/9 euro voor!  Tja, ik heb maar een klein hoofd, zegt Vincent altijd.  Te weinig hersenen om dat te begrijpen...arme ik...


Een andere discussie die ik voerde, had betrekking op mijn lerarenkaart.  Overal haal ik ze netjes boven, en al zeer geregeld met succes.  Ook gisteren leek het weer te gaan lukken, tot mijn ID Card gevraagd werd.  "Niet bij, safety", volle pot betalen dan (10 euro pp voor een tuin).  Nog proberen uit te leggen dat er toch een foto op die lerarenkaart staat, dat het toch duidelijk is dat ik dat ben, dat...maar zonder succes.  "Fucking Italië", komt er dan toch even uit.


Vervolg: Neen hoor, het loopt hier niet slecht.  Maar ik wilde het even van me aftypen, want ik lag er al wakker van.  Hierna even de update sinds Perugia:


Firenze is een kunststad.  De belangrijkste bezienswaardigheden concentreren zich rond schilderijen, beeldhouwwerken en fresco's.  Wie trouw al onze berichten volgde, weet dat dat niet zo ons ding is.  Maar kom, als je in Firenze bent, kan je gewoon niet anders.  Dus, wij flink naar Ufizi, al was het maar om het gebouw op zich te bezoeken.  15 euro per persoon, en géén foto's mogen nemen!  Potverdorie!  Vaak voorgehad in Firenze trouwens...  Na twee uur waren we door de 50 zalen door.  Knap, dat wel, maar genoeg kunst voor een jaar, op zijn minst.


Voorts wandelden we weer veel, namen deel aan een tour in Palazzo Vecchio (zeer de moeite), observeerden we vier Aziatische bruidskoppels, genoten we van kaas en wijn, en waarschijnlijk nog zoveel meer :-).  Vanmorgen stonden we erg vroeg op, want om 9:00 namen we al een trein naar Lucca.


De mama van de eigenaar van de villa pikte ons op aan het station, en legde ons uit hoe we in het centrum geraakten.  We dropten onze koffers en begonnen eerst aan de veel te winderige wandeling op de stadsomwalling.  Vergelijk het met de vesten in Lier: 4 km rondom de stad.  Veel te winderig, want we hebben al twee dagen slechter weer: regelmatig bewolking, heel veel wind (ik heb zelfs kou gehad), en vandaag ook af en toe een spatje regen.


Lucca is voor ons té toeristisch.  Toegegeven, overal waar we al kwamen waren veel toeristen.  Echter, in verhouding tot het aantal inwoners zijn er hier wel héél veel!  Met andere woorden, we wandelden een beetje rond, ergerden ons aan "de Hollanders", en dachten na over wat we morgen zouden doen.


Hier in Lucca kunnen we nog enkele dingen doen, als we willen: fietstochtje (op de stadsomwalling), torens beklimmen, kerken bezoeken.  Maar, eigenlijk wilden we ook nog naar Pisa.  Want, Italië heeft blijkbaar een 'Big Three', en wij zagen er al twee van (Collosseum en basiliek van Firenze).  Enkel de toren van Pisa ontbreekt nog!  We zijn er nog niet uit, maar we denken erover morgen Vespa's te huren om naar Pisa te rijden.  Als dat niet lukt, gaan we waarschijnlijk een daguitstap maken met de trein.  Ofwel naar Pisa, ofwel naar de zee, of misschien wel allebei.  We zien wel.  Overmorgen gaat de trip verder naar Milaan, de designstad van Italië.  Daar wordt het weer leuk mensjes-kijken denk ik!