Mijn wereld is zo groot of klein als je zelf wil. Ik heb alvast twee werelden die ik graag combineer. Ik ben Belga con alma Catracha!
donderdag 1 november 2012
JUANES
Juanes in grote letters, want dat verdient hij. Het optreden afgelopen maandag was super! Van begin tot eind, hij kan verdorie zingen! Hij entertaint ook goed, en had veel interactie met zijn publiek. Daarenboven had hij nog een heel knappe achtergrondzanger bij, en een groep goeie muzikanten. Ja, het was een geslaagde avond. Volgens mij vond ook Stallie dat, ik heb ook haar zien genieten. Ook al begreep ze de tekst niet altijd, de sfeer bracht voldoende genot. Iedereen die niet mee wilde, had echt wel ongelijk. Ik durf nu al zeggen dat ik er binnen enkele jaren opnieuw wil bij zijn! (Vorige keer dat hij in België was, was 6 jaar geleden.) Mensen die toch willen zien hoe het er aan toe ging, kunnen 'Juanes Belgium' intypen op Youtube, en vinden dan enkele filmpjes die aanwezigen maandagavond maakten. Enjoy!
Gisterenavond ging ik naar dat tweede optreden deze week: Mayimbe. Mayimbe is een Cubaanse groep. Ik ging samen met enkele mensen van Salsa Charanga. Het was bijlange niet zo goed als JUANES, echt niet! Daarenboven heb ik weer véél te weinig kunnen dansen, en dan voel ik mij automatisch al veel minder goed. Maar ja, zonder partner is het niet hetzelfde natuurlijk. Ik heb met één iemand gedanst, en ik voelde mezelf op slag openbloeien. Echter, daarna stond ik weer een uur aan de kant, en besloot ik er de brui aan te geven. Jammer, volgende keer beter, zeker? Die volgende keer kan morgen al zijn ;-) want Ian draait op een feestje in Olen.
Misschien wordt het tijd dat ik dan wat meer lef krijg, en gewoon mensen aanspreek om te dansen. Niet dat ik dat nooit doe, maar zo'n dingen kunnen ook lelijk tegenvallen. Denk: jaloerse vrouw, handtastelijke man, buiten de maat dansen, zweet en stank,... Dus, daarom twijfel ik altijd een hele avond om iemand te vragen om te dansen. Terwijl het even goed kan meevallen, dat weet ik ook wel! Tja, ik leer het wel, en anders leer ik gewoon als man dansen. Daar krijg ik trouwens meer en meer zin in. Als man heb je in de salsa veel meer werk. Ik denk dat het een goede geheugentraining kan zijn. Anderzijds vind ik het ook wel heel leuk om gewoon te voelen en bewegen. En eens je als man danst, hang je eraan, want dan komen veel vrouwen vragen om met je te dansen. Dat merk ik telkens het oefenavond is in de Maskara. Ach, we zien wel, hé!
Ah ja, over Cuba gesproken, vergeet ik nog te vertellen over het goede voorprogramma van maandag. De naam was Alex Cuba, en ook hij kon echt wel goed zingen! Ook van hem vind je filmpjes op Youtube, indien je interesse zou hebben. Dat gezegd zijnde, ga ik nog even schrijven over mijn lieve zus, Iliana.
Zoals sommigen al weten, zou Iliana volgend jaar naar België op bezoek komen. Zoals sommigen al weten, werd Iliana in augustus ten huwelijk gevraagd. Zoals sommigen al weten, zei Iliana me dat ze sowieso nog naar België komt. Zoals sommigen al weten, duurt een verloving in Honduras nooit langer dan een jaar, want dat brengt ongeluk. Zoals sommigen al weten, maak ik me zorgen, ben ik bang dat Iliana toch niet naar hier zal komen. Zoals sommigen al weten, zou ik uiteraard zelf nog wel eens terug willen naar Honduras (altijd, altijd). Zoals sommigen al weten, wil ik volgend jaar terug, als Iliana dan toch beslist om niet te komen. Zoals sommigen al weten, probeer ik al sinds een maand Iliana te bereiken. Zoals sommigen al weten, heeft Iliana een druk bestaan (ze geeft les, allé nu, druk? ;-) ), en krijg ik haar maar niet te pakken. Zoals enkel Vincent weet, heb ik vannacht broer Leo en mama Trina nog eens gesproken!
En wat vertelde mama Trina? Een concrete datum is er nog niet voor de trouw, MAAR het zal in juni of juli zijn. Ai ai ai, daar gaat mijn plan, dacht ik direct. En ik kocht nog wel een Lonely Planet van België, en in oktober (ja hoor, tot gisteren was het nog oktober) gingen we het ticket boeken. Snif snif... Maar kom, dan heb ik wel een goed excuus om terug naar ginder te gaan, hehe. Hoewel ik toch echt wel iemand van daar eens wil laten voelen hoe het hier is. Kom, ik heb het nog niet van Iliana zelf gehoord, maar ik vrees dat haar komst afgeblazen wordt. We zien wel hé... Nu ga ik eerst verder genieten van mijn vakantie! Want dat heb ik deze week echt al wel gedaan! Ik schrik er zelf van, dat ik mijn schoolwerk zo makkelijk kan opzij leggen. Het is de eerste keer dat dat me lukt. Knap, Fieke!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
amaai dochter nu ben je tenminste eens de positieve toer op aan't gaan ,doe zo verder,en ja denk af en toe eens een beetje meer aan jezelf,voor andere kan je altijd zorgen,maar doen deze dat ook voor jou,als het nodig is???? tof da je weer meer en meer begint te leven weet je. zo fie tot de volgende alweer
mams xxx
Een reactie posten