Chippy - Allé

Zo, ik ben hier weer.  Ik twijfelde wel.  En toen dacht ik "shoot me, bite me, ik doe niets illegaal" en nog zo van die dingen.  Want gisteren hoorde ik 's avonds op school te zijn om te helpen bij de Italiaanse avond, maar ik ging naar een optreden.  Ik had de tickets al gekocht in februari, lang voor de schoolkalender van dit schooljaar bekend was.  Dus miste ik een avondje horecaplezier.  

Ik was bang dat ik mijn hoofd niet ging kunnen leegmaken.  Er heerst momenteel echt maar één ding in mijn leven, en dat is stress.  Dat had je al wel door, ongetwijfeld.  Ik doe veel en toch lijkt het of ik doe niet genoeg.  Ik doe veel en toch vergeet ik zaken te regelen of maak ik fouten die pas op het nippertje ontdekt worden.  En dus kwam ik met een wrang gevoel thuis en vreesde ik voor mijn avond ontspanning.

Toch kwam het goed, dankzij die vijand-vriend met beginletter a.  En eigenlijk vind ik dat erg fout.  Dat is erg fout.  Maar het deed me wel goed.  Voor één nacht vergat ik even mijn werk en al wat daarbij komt kijken.  Echter, toen ik opstond was ik me er al terug erg bewust van.  Maar ik zette het opzij, en dat was nodig.

Je wil niet weten hoe moeilijk dit typen is.  Ik weet dat ik het niet opzij kan zetten.  Want door het opzij te zetten, verlies ik tijd en die tijd heb ik nodig om ooit alles gedaan te krijgen.  En ik zit al terug in dat ongezonde denken, in die ongezonde routine.  Ik weet het wel, maar hoe krijg ik het anders ooit gedaan?  Pfff

In ieder geval, ik zal je vertellen waar ik naartoe ging.  Ik bezocht met Fanny onze Stadsschouwburg, om samen met vele andere vrouwen een groep mannen toe te gillen.  We gingen naar een optreden van de Chippendales!  Jawel, dat lees je goed!  En neen, ik hoef me daar niet om te schamen.  Het was grappig, leuk, helemaal wat ik ervan verwacht had.  Ik ben blij dat ik het eindelijk eens heb kunnen doen.

En misschien geloof je me niet, maar die mannen zijn razend populair!  Onvoorstelbaar hoeveel vrouwen naar huis gingen met nog een extra gadget en/of een foto samen met enkele spierbundels.  FYI: die foto's betaal je 10 euro per persoon.  Voor de helft had ik het nog gedaan, maar ik verliet de wachtrij op het moment dat men mij 10 euro vroeg.  

Na dat avondje cultuur ging de trip verder richting Bar Cartagena.  Nog wat napraten bij een Pisco Sour, wachtend op Tom die ons nog ging vergezellen.  Eens hij was toegekomen, gingen we voort naar Cuba Bella, voor de tweede avond op rij.  De muziek en het volk vielen tegen, maar we hielden vol.  Naarmate de nacht vorderde, kwamen de latino's ook binnen gesijpeld en werd het feestje toch iets beter.  Doch, echt goed gedanst hebben we maar weinig.  En toch was het al 5:00 toen we Maria (Frituur nr. 1) een bezoekje brachten.

Van daaruit ging ik richting het metrostation op de Groenplaats, maar dat bleek nog niet toegankelijk te zijn.  Ik betaalde dan maar een dure taxirit naar huis, want te voet gaan zou niet meer zo verantwoord geweest zijn.  Aangezien ik op 24 uren tijd deze week twee keer werd aangesproken dicht bij mijn woning.  Daar zou ik deze ochtend niet goed hebben op kunnen reageren.

Helaas leidt zo'n nacht tot een verloren dag.  Aanvankelijk had ik vele plannen gemaakt vandaag, maar ik heb ze geannuleerd deze middag.  Want mijn hoofd en maag hadden nog last van mijn nachtelijke uitbarstingen, dus bleef ik tot een stuk na de middag in bed.  Eens op maakte ik mijn favoriete katereten: een uitsmijter.  En ik belde even met Chris.  Daarna mezelf proper gemaakt en nu ben ik hier.

Binnen een half uurtje vertrek ik naar Bonheiden.  Els pikt me daar op om samen naar een kaas- en wijnavond te gaan.  Jawel, mijn vijand-vriend zal er ook weer zijn.  Later op de avond gaan we nog naar een verjaardagsfeestje van een collega.  Els liet me al weten dat ze het niet laat wenst te maken, en ik heb hetzelfde gevoel momenteel.  Morgen werkendag...weeral