es lo que hay

Es lo que hay.  Bij Fanny en Tom hangt die spreuk op een bordje.  En dat klopt helemaal.  Es lo que hay.  Ik zeg het wel eens tegen mezelf.  Deze vakantie heb ik het al vaker gezegd, om eerlijk te zijn.  Vakantie die geen vakantie lijkt te zijn, zoals wel vaker.  Buiten lang slapen, merk ik weinig verschil.  Sterker nog: wanneer het geen vakantie is, kan ik de uitvlucht van 'gaan werken' wel eens gebruiken.  Nu is dat nogal lastig.  En toch werk ik.  Uiteraard.

Hoewel het vandaag pas de eerste dag was dat ik werkte.  In mijn hoofd ben ik al sinds vorige week aan het werk, maar andere dingen verhinderden dat.  En nee, die andere dingen hadden niets te maken met dansen, of feesten, of uitgaan, of weg zijn ter ontspanning.  De hecho, ik ben deze vakantie niet gaan dansen of feesten; ik ging niet uit en ik was weinig weg ter ontspanning.  En het is 'nog maar' dinsdag, maar ik vermoed dat daar geen verandering in zal komen.

Vandaag zou ik nog eens naar Boca kunnen gaan.  Echter, de zin ontbreekt ook gewoon.  Wintermoeheid, dat is één ding.  Maar deze vakantie was ook al behoorlijk bewogen op emotioneel vlak.  Vorige donderdag (jawel, 24 december) was ik aan mijn poets begonnen.  Het was nodig, want op het einde van het trimester was weer alles blijven liggen.  Ik stond nog niet ver toen ik telefoon kreeg.  Alles laten liggen/staan/vallen en de tram op.  Niet veel later telefoontje naar de dokter.  Anderhalf uur later dokter aan huis en binnen diezelfde tijdspanne zat ik in een ziekenwagen.  Dan nog eens twee uur op spoed en een uur op geriatrie, om uiteindelijk nog snel-snel een winkel te passeren en in allerijl voor één of ander 'feestmaal' te zorgen.  Een avond in mineur.

Vrijdag en zaterdag ging dat verhaal verder.  En sinds zondagnamiddag is het erg stil.  

Ik weet niet goed waarom.  Ik wil het weten, maar toch ook niet.  Ik wil gewoon leven.

En toch zit ik hier thuis.  Net zoals ik al vele avonden thuis zat.  En volgende week begin ik terug te werken op mijn werkplaats, en heb ik behoefte aan dansen, feesten, uitgaan, weg zijn.  Doch nu, nu voel ik die behoefte niet.  Ik voel weinig behoeftes, om eerlijk te zijn.  Es lo que hay.