Respect the moose!

Opgebrand.  Het klinkt niet zo best, ik weet het.  Maar zo voel ik me momenteel.  Het is echt op.  Geen fut meer.  Hard gewerkt dit eerste trimester, en nu verlangend naar morgenavond.  Naast de vermoeidheid van het werken, heb ik natuurlijk ook weer last van de jaarlijkse wintermoeheid.

Hoezo?  Het is niet eens winter!  Neen, dat niet.  Maar het wordt wél donker voor 17:00.  En dan ben ik om 19:00 moe.  Zo gaat dat elk jaar opnieuw.  Dit seizoen is niets voor mij.  Ik heb intussen gemerkt dat als ik geen plannen maak, ik ook gewoon vroeg in mijn bed kruip.  Met vroeg bedoel ik écht vroeg: soms zelfs voor 21:00.  En dat in een weekend doen...geen best idee!  Want dan zit ik al voor 7:00 aan mijn computer op een zondagochtend.  Ook niet bepaald wat ik van een weekend verwacht.

Dus heb ik maar wat dingen gepland.  Dat kan ik zo goed! ;-) zal nog blijken, of wederom, of zo.  Deze week ging ik al een keertje dansen, en vanavond herhaal ik dat.  Mogelijk dit weekend nog wel eens. Het doet goed, écht wel!  Alleen 's morgens vroeg een wekker die me vertelt dat het tijd is om naar het werk te gaan, dat is minder aangenaam.  Deze week was het echt 'mezelf erdoor sleuren'.  Dat is het.

Oh jawel, ik doe het nog steeds graag!  Alleen nu even niet.  Nu ben ik mentaal echt oververmoeid, ik ben op.  Dus deze week hoort er nog even bij.  En ik ben ze al doorgekomen tot vanavond.  Morgen zal dan ook wel lukken.  Jammer dat het enthousiasme er even niet is.  Dat gebeurt.  Al bij al doe ik het goed.

Gisterenavond speelde ik Tom, omdat hij werkte in West-Vlaanderen.  Fanny nam me mee naar Jan Jaap.  Oh jawel, die Hollander die ik een jaar geleden ook al eens bezig zag.  Maar intussen mag hij zichzelf een nieuwe Belg noemen.  Hopla!  Goed bezig!  Het was uiteraard een grappige avond, met toch het nodige sentiment en een portie serieuziteit.  Voilà, we verzinnen nog eens een woord se.

De nieuwe Belg heeft even doorgedramd over 'the moose'.  Respect the moose, do not leave the trail because of the moose, be careful for the moose, respect the moose, the moose is important,...  The moose is zoals de koe in India, volgens hem.  Toppunt was dat hij in de zeven weken dat hij geconfronteerd werd met 'the moose', geen enkele moose gezien had!  

Met wat geluk heb ik meer succes!

Nee?  Je bent niet mee?  Awel, ik heb eindelijk concrete plannen voor volgende zomer.  't Is te zeggen, ik heb vliegtickets geboekt afgelopen zondag.  En er is een Lonely Planet onderweg.  Dus ik heb leuke vooruitzichten voor komende kerstvakantie!  Namelijk mijn reis naar Canada plannen.  Eindelijk!  Ik ga nog eens op reis!  Wat een opluchting!  Allé, ja, ik ging al vaak op reis, dat bedoel ik niet.  Maar ik ga eindelijk nog eens ver op reis, buiten Europa!  Eindelijk, eindelijk, eindelijk!

Dat is echt even het enige woord dat in mijn hoofd zit: "eindelijk".  Ik wil al lang nog eens buiten Europa op vakantie.  Namibië staat nog steeds bovenaan de verlanglijst (ook die Lonely Planet ga ik mezelf cadeau doen; dat is toch het plan), en Honduras heeft ook lang gespeeld.  Maar neen, het is dit geworden.

Hoe lang we gaan?  We gaan voor vijf weken!  Oh jawel, 5 (!) weken!  Vijf hé!  Alleen wat jammer voor Saartje.  Duimen maar dat ik een geweldige oppas vind voor haar én mijn appartement.  Maar dat zal wel goed komen.  Alles komt uiteindelijk (eindelijk, hé) altijd helemaal goed.  Mits enig geduld soms