dat mooie rode blad

- geen trucks meer met schoorstenen
- weinig groen
- geen meren
- minder talenverwarring
- overbeveiliging
- eindelijk iets anders op het menu dan hamburgers
- minder risico om dieren dood te rijden
- geen eekhoorns noch herten noch chipmunks die dartel langs springen
- frisjes en nat
- geen ongerepte natuur
- stoppen met dagelijks shoppen
- zelf schakelen, kijkend in niet-vergrotende spiegels
- prachtige herinneringen, met wat heimwee

Voor mijn lichaam is het 9:00 's morgens, na een nachtje door doen.  Hier in België is het 15:00.  Nog een uur of 5 proberen door te bijten, wakker trachten te blijven.  Daarom dat ik hier nog wat kom typen.  Misschien dat ik nadien nog wat foto's bekijk of zo.  Al aan een album starten, wie weet.

In Montréal deden we niets bijzonders meer.  Veel gestapt, vele winkels in en uit.  Ik heb nog Spaanse boeken gekocht in een tweedehandswinkel.  Ik kan er weer een tijdje tegen met de lectuur!  Op de luchthaven kocht ik nog een drinkbus gisterenavond.  En nog hebben we geld over, stel je dat voor!  Dat wordt afspreken met Lily, zij gaat in september ook naar Canada.  

Ja, we hebben Canada omarmd.  Ik heb dit gevoel nog al gehad, maar deze keer leek het toch sterker dan sommige andere keren.  Ik voelde me al een beetje Canadees na een maand.  We hebben allerlei souvenirs meegebracht met een maple leaf op.  Aan onze bagage hangt een tag met datzelfde blad.

Oei, ik merk dat ik heel veel wil vertellen, maar dat de vermoeidheid het me niet toelaat.  Ik krijg de gedachten niet geordend.  Twee opties: ofwel denk ik diep na (auw, pijn, hihi), ofwel ga ik voor chaos.  Ik ga voor het tweede kiezen.  Sorry!  Sorry, want zo doen de Canadezen dat!  

Ik heb dat blijkbaar al wat overgenomen.  Ik stond vanmorgen aan de luchthaven in Brussel een sigaret te roken, iemand liep tegen mij aan, excuseerde zich, en ik deed hetzelfde.  Ik deed hetzelfde!  Sorry!  Zó Canadees!  Dat roken echter niet.  Buiten stappen en een sigaret aansteken, en zien dat anderen net hetzelfde doen.  Die sigaret al wandelend verder oproken.  Wow!  Cultuurshock!  Eén van verschillende cultuurshocks!

Het autorijden gaat behoorlijk.  Gezien ik zeer moe ben, gaat het eigenlijk bijna perfect.  Misschien bijna zo perfect als Fanny, zij behaalde vanmorgen haar rijbewijs.  Joepie!  Goed gedaan, meid!  Ik merk dat ik nogal lang in eerste versnelling blijf, tot mijn brein plots beseft van "ah ja, schakelen".  Maar ik ben nog niet stil gevallen, en ik heb nog geen te gekke fratsen uitgehaald, als in vol remmen en stilvallen of zo.

Chris slaapt trouwens momenteel.  Ik heb hem een tweetal uren terug zijn bedje in gelegd.  Hij twijfelt nog sterk of hij morgenvroeg mee vertrekt.  Ook mij lijkt 8:00 's morgens in de auto zitten zeer vroeg.  Ik heb trouwens twee tickets gewonnen voor vrijdagavond.  Beetje stom dat ik een uurtje voordat ik dat bericht kreeg weekendtickets had aangekocht.

Oh, en over de vlucht heb ik nog niets verteld.  Wel, het viel mee, min of meer.  De vliegtijd was deze keer ongeveer 40 minuten korter dan in het heengaan.  Ik keek maar één film en enkele afleveringen van een serie.  Toch had ik het gevoel dat het redelijk goed vooruit ging.  

Ik besliste op een gegeven moment dat ik toch beter een beetje kon proberen te slapen.  Net toen ik mijn ogen dicht had, werd er via de intercom gevraagd naar iemand met een medische achtergrond.  Knal, alle lichten terug aan.  Blijkbaar was er iemand gevallen in het gangpad.  Ik had even schrik dat we een landing gingen maken, maar zover is het niet gekomen.

De lichten, die werden pas na een uurtje terug gedoofd.  Toen had ik al geen zin meer om nog te rusten.  En dan kwam de boodschap van "moderate turbulence".  Stresske!  Even schrikken wanneer het vliegtuig de grond raakte, zonder die gemiddelde turbulentie.  Een vijftal keren hadden we lichte turbulentie onderweg.

We onthouden vooral dat dit een prachtige reis was!  Canada is zo'n mooi land!  En dan hebben we nog maar alleen het oosten gezien.  In het westen zouden de bergen hoger zijn, nóg meer ongerepte natuur!  Ooit gaan we terug.  Als ik heb geleerd het budget wat beter te plannen ;-) want ik ben wel serieus over de vooropgestelde grens gegaan.  Nochtans zorgden de Airbnb's ervoor dat de prijs wat gedrukt werd.  En het was zalig om op deze manier te reizen!  We hebben zoveel boeiende mensen ontmoet!  Het was echt top!
(....buiten de momenten dat één van ons vermoeid was....)