donkere dagen lichter maken

Ik heb het nodig in de kerstvakantie: plannen maken voor wanneer het terug wat lichter wordt.  Traditioneel struin ik langs allerlei websites op zoek naar culturele uitjes.  Dat deed ik deze voormiddag.  Kort na de middag mochten meerdere vriendinnen mails van mij ontvangen, met verschillende voorstellen om samen avondjes door te brengen.  Chris vond de lijst schandalig lang.  Ik weet dat hij lang is, maar ik weet ook dat als ik de helft effectief ga doen, ik al erg blij zal zijn.  Baby's maken dat soort plannen er niet makkelijker op.  En ik heb twee vriendinnen met een baby dit jaar!

Gisteren kochten we ook al tickets voor Afro-Latino.  We, dat zijn Chris en ik.  De camping hebben we voorlopig in het midden gelaten.  We willen graag met de vaste groep kunnen gaan, maar daar hoort sinds vorige dinsdag ook Lucas bij.  Ik herhaal: baby's maken het er niet makkelijker op.  We hebben al wat gezocht naar een airbnb, B&B of hotel.  Voorlopig nog niets gevonden van "dít is het".  Feit is ook dat Fanny en Tom daar nu nog lang niet mee bezig zijn.  Beetje vervelend, want een verblijf buiten de festivalgrond zal snel bezet zijn.  Op en af rijden naar het veel te verre Limburg, drie dagen en nachten op rij, dat zie ik niet zitten.  Doch, de camping, dat kunnen we op het moment zelf ook nog beslissen, dus voorlopig maak ik me niet te veel zorgen.

Joepie, Afro-Latino!  Afro is voor mij het festival met de beste affiche.  Daarom dat ik het aandurf om tickets te kopen nog voor er één artiest bekend werd gemaakt.  Ik heb het nog niet geweten dat ze niemand goed programmeren, dus we gaan gewoon.  Nah!  't Is dus ook beslist: het wordt een festivalzomer.  Tenzij we er op dat moment anders over denken, en de centjes ervoor hebben.  We zien wel.  Echter, dit jaar geen grootse reis, dat is alvast zeker.

Wel een reisje in de paasvakantie.  Aan mama vroegen we geld voor nieuwjaar, om samen even weg te kunnen.  Lang hoefden we er niet over te praten, omdat ik al behoorlijke tijd weet dat ik eens naar Normandië wil.  Dus vandaag - jep, ook vandaag - plande ik een trip Normandië.  Eerst zocht ik uit waar de landingsstranden gelegen zijn, want die wil ik zeker bezoeken.  Daarna ging ik op airbnb op zoek naar een overnachtingsplaats daar in de buurt.  Ik maakte een wishlist, en dacht dat dat voor vandaag voldoende zou zijn.

Doch, zo werkt dat niet in mijn wereld.  Nee, nee, Fieke gaat altijd ergens volledig voor, weet je nog?  Dus een half uurtje later zat ik een reisgids te lezen (van internet gehaald, take-a-trip, goede website, nogal gebruik gemaakt van hun reisgidsjes) en op papier aantekeningen te maken.  Nog even later besefte ik dat ik tóch voor 2 verschillende locaties wilde gaan, voor een week in totaal.  Na wat gepuzzel had ik een basisreisplan, en surfte ik opnieuw naar mijn favoriete boekingswebsite.  

Amai, dit is misschien wat eentonig om lezen.  Tja, ik ondernam gewoon erg veel stappen op een dag.  Weliswaar deed ik niets anders dan aan de computer zitten.  In ieder geval, uiteindelijk heb ik met Chris gebeld en 2 reserveringen gemaakt.  't Is te zeggen: de eerste vier nachten liggen vast, de volgende drie zijn in aanvraag.  

Toegegeven dat ik erg blij ben met dit vooruitzicht, maar ook bang voor het weer.  Begin april is nog niet de beste periode om van mooi weer te genieten.  Echter, het weg zijn zal ons goed doen, zeker en vast.  En dan stop ik weer even met recent ontvangen geld uit te geven.  Want uiteraard leggen we zelf toe voor deze trip.  En uiteraard zal dat geld mogelijk weer van mijn spaarrekening komen.  En uiteraard is het nog steeds de bedoeling om dat spaargeld verdubbeld te krijgen binnen dit en een jaartje.  Want uiteraard wil ik opnieuw een grotere reis maken.  Hoewel ik van zoveel dingen droom momenteel, en Namibië is er momenteel even niet bij.  Wél mijn Hondurese familie...ach, ik zie wel.  Spaargeld verdubbelen klinkt waarschijnlijk als veel, maar ik praat hier over mezelf, hé.  Fie reist graag, Fie geeft graag geld uit, Fie is graag op stap, dus Fie heeft niet gek veel geld op overschot.  Maar Fie is daar niet echt rouwig om, hoor.  Fie doet gewoon graag de dingen die ze graag doet.  Voilà.

Wat ik op dit moment precies niet graag doe, is werken.  Ik heb nog niet gewerkt, maar stilaan wordt het er tijd voor.  Mijn planning voor de komende dagen, nu Chris terug naar huis is omdat hij morgen terug begint te werken: morgen Elzy, woensdag en donderdag werken.  De bedoeling is op twee dagen veel te kunnen doen (vandaag nogmaals bewezen dat ik veel kan op één dag), zodat ik het weekend nog wat kan ontspannen.  Echter, ik voel nog erg veel weerstand tegen het idee van te werken.  Ik heb nog een dag om mezelf ervan te overtuigen...

Wat Elzy betreft, heeft mijn mama me een goede tip gegeven.  Morgen maak ik er werk van, aangezien vandaag voor velen nog een extra vrije dag betekende.  Te veel ga ik er hier niet over vertellen, want het is weer niet helemaal koosjer.  Maar ik vind het een goed idee en het kan mogelijk voor wat rust zorgen.  Een klein lichtpuntje dus.  Vanavond ga ik nog...ik weet het niet goed...'t voelt vreemd om na een week terug alleen te zijn.  Misschien lui televisie kijken?  Of iets anders?  Ik merk dat ik wel creatief wil bezig zijn, maar iets houdt me telkens tegen.  Ik deed het nog maar één keer.  Uitzoeken wat me tegen houdt?  Pff, neen, niet te veel nadenken best.  Mijn gevoel is eens oké, houden zo!