problemen = vuil = perfect uitwasbaar

Drie weken geleden, wanneer ik me wat beter begon te voelen, kocht ik een ticket voor de eerste Nuff Said van het seizoen.  Ik wist dat Chaja, Fanny en Tom hun ticket al in hun bezit hadden.  Ik besloot erover te zwijgen, dan bespaarde ik mezelf het schuldgevoel als ik toch niet zou gaan.  Dat soort geheimpjes bewaren is niet gemakkelijk voor mij, maar ik deed het heel flink :-).

Gisteren was het zover.  Ik belde Fanny in de namiddag om te informeren of ze samen zouden avondeten.  Ja hoor, maar wat zou ik dan doen als zij naar CCBe trokken?  Verrassing!  Ik ga gewoon mee!  Ik nam zelfs onze 17 euro van een jaar geleden mee, zodat de eerste fles cava al onmiddellijk gekocht kon worden. Een fles cava, dat hoort bij een avondje Nuff Said.  Tradities zijn belangrijk!

Awel, ik ben blij dat ik ging.  Ik voel me nog altijd niet terug even goed als een drietal weken geleden, maar het ging.  Het ding is dat ik heel slecht slaap.  Ik ben terug thuis sinds dinsdag.  De eerste twee nachten lag ik gewoon wakker, piekerend.  Wanneer ik eindelijk in slaap viel, droomde ik veel.  Mogelijk is dat een bijwerking van de homeopathie.

De derde nacht kon ik eindelijk inslapen voor 1:00.  Echter, om 1:30 kwamen de luidruchtige buren van twee deuren verder thuis.  Hopla!  Here we go again!  Jeezes, die mensen maken me zó kwaad!  Blauwe Lijn gebeld, maar uiteraard was het alweer stil tegen dat de patrouille er was.  Pffff.  Gisteren belde ik de wijkpolitie.  "Ah, dat gaat over die Roma's?"  Ze kennen ze al goed.  De agent zei me dat hij er weinig kon aan doen.  Hij gaat regelmatig langs met de verschillende klachten, zij zeggen dat ze het niet meer zullen doen, en that's it.  Het beste dat ik kan doen, is blijven bellen naar de Blauwe Lijn, telkens opnieuw.  Ok...

Ik kan er zó niet tegen als mensen zich niet aan de regels houden!  Ik ben zelf iemand die altijd veel rekening tracht te houden met anderen. Mijn muziek gaat bijvoorbeeld altijd uit om 21:45.  En dan komen er van die mensen vlakbij wonen die alle regels aan hun laars lappen.  Zo van die mensen die geen sleutel hebben van hun voordeur, noch een deurbel, noch een gsm blijkbaar, en altijd als ze thuiskomen hun stem laten weerklinken door de stille straat.  En zo van die mensen die met veel te veel op een appartement wonen, vooral veel te veel kinderen.  Zo van die mensen die die kinderen totaal niet opvolgen en hen laten spelen op straat op elk vrij moment, waarbij ze respectloos mogen voetballen tegen en op de auto's.  Dat soort mensen zijn mijn nieuwe buren sinds een half jaar.

Ik zei al aan Tine dat ik niet meer insta voor mezelf wat hen betreft.  Want het zit me echt zó hoog!  Ja, ik ben heel temperamentvol.  Dat in combinatie met mijn groot rechtvaardigheidsgevoel is een gevaarlijke cocktail.  Je wil niet weten hoe vaak ik al tegen mezelf heb gezegd "pas op voor een strafblad, dat is het niet waard, ga op zoek naar wettelijke manieren".  Het probleem is dat de arm der wet er blijkbaar nogal weinig aan kan doen.  Dus wat kan ik dan doen?  Het recht in eigen handen nemen, toch?  Nu ben ik ook wel heel goed met woorden, en talig zeker intelligenter dan hen.  Ik zou dus een soort rap met dure woorden kunnen verzinnen. Dat is wél legaal.  Echter, mijn boosheid staat m'n creativiteit wat in de weg precies.

Soite, terug naar gisterenavond.  Nadat BRZZVLL en Johan Petit de start mochten geven voor een nieuw seizoen, kwamen Wouter Deprez en Ruben Focketyn enkele meezingliedjes brengen.  Wouter Deprez, scherp als altijd, leuke start!  Nadien kwam een Gentse dame met Turkse roots haar boek in première voorstellen.  Helaas was zij veel te zenuwachtig en bracht ze haar boodschap onvoldoende tot bij ons.  Daarna kregen we twee Britse rapsters.  Ze kregen het publiek zelfs aan het dansen!

Na de pauze vond ik het top.  Eerst kwam Andy Fierens vier gedichten voordragen.  Amai, wat een performance!  Goed gelachen!  En tot slot passeerde nog de eerste moslima die als comedian aan de slag ging, Shazia Mirza.  Amai, was haar 'dry humour' goed zeg!  Eigenlijk lukt me dat aardig goed, zo moppen volgen in het Engels.  Hoewel ik toch nog steeds merk dat ik soms niet lach als anderen dat wel doen.  En dat is dan echt omdat ik het niet verstaan heb.  Daarom dat ik nog nooit tickets kocht voor een volledig Engelstalige comedyshow.

Het deed me goed.  Ik ben blij dat ik gegaan ben.  Ik twijfelde, omdat ik me vrij energieloos voel door zo slecht te slapen.  Doch, ik dacht dat ik anders misschien gewoon zou wakker liggen in bed, daarom dat ik besloot te gaan.  We wandelden nog een ommetje richting Fantomy thuis, waarbij Tom spontaan begon te wuiven naar enkele mannen binnen in een huis.  Zij gebaarden om binnen te komen, en Tom stond al in het deurgat.  Met hem maken we toch altijd wat mee hoor!  De mannen kwamen van Afghanistan en Irak en zaten nog in hun procedure.  Ze boden ons cola en noten aan, én een pretsigaret.  Maar die lieten we gewoon passeren.  Bij het aflossen van peter Jan als babysit, staken we nog een waterpijp aan.  Ik ging echter snel daarna naar huis, want ik wilde zeker nog met de tram terug kunnen.  Geen zin in fietsen!  (Verrassing!  NOT!)

Ik heb alleszins wel het gevoel dat ik nog enkele culturele uitjes wil plannen nu.  Goed nieuws, toch?  Ik weet dat ik er nog niet ben.  Mijn basisbehoeften blijven onvoldoende op peil.  Er is te weinig structuur momenteel.  Ik kom altijd pas tegen de middag uit mijn bed, waardoor ik al veel te laat ontbijt.  Lunchtijd schuift dan automatisch ook op.  En beweging, dat neem ik écht te weinig!  Ik was gewoon stijf in mijn benen van terug een trap op te gaan hier thuis.  Dat is toch echt niet goed!  Doch, ik krijg mezelf echt moeilijk gemotiveerd.  Plus, de meeste lessen zijn alweer een maand bezig.  Want ik denk dat ik eens wat anders wil gaan doen qua dansen.  Maar dan ga ik mogen wachten tot januari... 

Voorlopig blijft het dus gewoon bij rueda.  François en Diane vertrekken wel bijna op vakantie, dan gaat het drie weken niets zijn.  Ik merk dat ik na één dansje al serieus hard zweet, ik heb echt geen fysieke conditie meer.  En ik heb echt wat nieuwe uitdaging nodig wat dansen betreft, iets dat ik nog niet ken, iets dat me opnieuw kan verrassen. Voldoende informatie inwinnen tegen begin volgend jaar, zodat ik een goede keuze kan maken.  Maar nu dus gewoon nog verder 1-2-3-pauze.

** Ah ja, de titel!  Het was een stuk uit een gedicht van Andy Fierens.  Hij zei: "Problemen zijn als vuil, perfect uitwasbaar".  Dat woord perfect, maakte het perfect voor mij!