Ik moet effe iets checken.
Ik heb geen sleutel.
Hij is er niet.
Hij is op weekend.
Er is geen reservesleutel.
Hij bleek een web te spinnen van leugens. Een web waarin hij verstrikt raakte. Tot hij zelf de leugen van de waarheid niet meer kon onderscheiden. Dus ik kan dat ook niet.
Na weer een halve dag ruziën, kwam hij met de simpele oplossing. Iets van dat ik geduld moet hebben tot ik weet waar de honden hun behoefte zullen doen.
Code? Ja, voor mij ook. Ik begrijp het niet. Mijn simpele oplossing: jullie mogen uitzoeken hoe jullie mijn vertrouwen gaan terugwinnen. Want er werden allerlei dingen achtergehouden en daarbovenop werden er nog leugens verteld.
Ik zal geduldig (proberen te) zijn. Ik zal geduldig afwachten tot hij terugkomt, als hij terugkomt. Echter, dat vertrouwen gaat hij niet terugwinnen door weg te gaan. Evenmin door mij aan de pillen te willen.
Misschien ziet hij dat in. Misschien ook niet. Ik kan me voorstellen dat je midden in de nacht minder helder denkt. Ik kan er ook niet aan doen dat dat verdriet eruit wil. En dan vooral 's nachts. 's Nachts veel feller dan overdag. Dus, voilà, ik zal geduldig wachten. Ik zal niet meer proberen stapjes te zetten, want dat is me al elke keer zuur opgebroken. Telkens blijkt het mijn schuld te zijn. Dus ik zal wachten.
1 opmerking:
daar gaan we weer!!
Ik was zo opgelucht stilletjes maar zeker te lezen dat het beetje bij beetje weer in orde bleek te komen , nu weer zeer negatief....
ja in code taal idd
het doet verdomde pijn weten dat jij niet gelukkig bent, zo te lezen ben je dus weer alleen ook , deze dagen....
morgen dierenfestival spoor noord, misschien zin om er eens langs te lopen, wij staan daar ook met ons standje.
zou no graag willen dat ik je kon helpen maar heb echt geen idee hoe ,
dus het enige is blijven hopen op beterschap
Een reactie posten