hooibergen

 

Gingen eens twee Belgen naar een free commune vol Nederlanders, ergens in een niet meer zo verlaten dorp op een prachtige berg in Galicia, Spanje. Het zou zomaar het begin van een slechte mop kunnen zijn. Maar dat is het niet. Het is gewoon megagezellig. Zalig, eigenlijk. Zalig. Want dat blijkt een nogal Belgisch woord te zijn. 

We hebben al vijf jaar verschillende Nederlandse vrienden. Ook onze buurvrouw in België is Nederlandse, en zij heeft zelfs een lied gemaakt over het verschil in taal. Het verschil tussen "Belgisch" en Nederlands. 't Is wel lachen. Gozer, bijvoorbeeld. Dat zeggen wij echt nooit. Precies, precies zoals zij dat zeggen, dat zeggen wij ook niet. Wel in het Engels, of in het Spaans, min of meer.

Al die verschillende talen hier, ik heb er plezier mee. Want het zijn heus niet alleen maar Nederlanders. Maar op het vlak van vaste bewoners wel zo goed als. Er is Jani, zij is Panamese. Maar daarnaast hebben we Marnix, Koen, Jan en Jip (hij blijft niet permanent). En de drie jonge telgen natuurlijk, die vlot Nederlands en Spaans leren.

Zondag hadden we ons festival en voor de gelegenheid kwamen er wel meer mensen afgezakt naar het verre Galicia: Marnix zijn mama, broer en schoonzus, mijn mama en Alex (en Dario, de hond), een Fins koppel en een bevriend koppel van Marnix en Jani, met hun twee kinderen. Zij is Duitse, hij is Amerikaan. Ze ontmoetten Marnix jaren geleden in Panamá. En ik ontmoette hen ook kortstondig drie jaar geleden, toen Marnix en ik voor de eerste keer de tocht naar hier maakten. Zij kwamen hem namelijk afzetten in Antwerpen, de avond voor ons vertrek. 

Ik had me voorgenomen toch maar af te wijken van mijn plan om altijd over één thema te schrijven. Ik heb zin om te schrijven, dus ik ga het gewoon laten vloeien. Echter, ik wilde als rode draad voor deze post wel de verschillen in taal tussen Nederlands en Vlaams gebruiken. Al lijkt dat momenteel dus niet zo goed te lukken.

Ik denk ook dat mama onderweg is naar hier. Ze belde een uurtje geleden om te vragen of ik "thuis" was (hihi). Maar ik zou haar hier dan al wel verwacht hebben. Dus ben ik toch maar beginnen schrijven. 't Is dat ik het format niet zie, of zoiets. Ga ik voor een lijst? Doorlopende tekst met context? Daar was ik nog niet uit. En dat ben ik blijkbaar nog steeds niet.

• hooibergen - hooiwagens - Mieke langepoot - Jack longlegs
• rond punt - rotonde (die kennen we al langer)
• groot - lang; dik - groot >> die is echt megaverwarrend 
• lopen - rennen - joggen - hardlopen (deze weten we ook al langer, lopen = wandelen voor onze noorderburen)
• trishen

Tijdens de salsales praat ik wel eens over trishen. Want Jip wil dat ik Vlaams spreek, dus probeer ik dat af en toe. Dat is niet simpel, wij Vlamingen zijn gewend om onze taal aan te passen aan ons gezelschap. Maar trishen, dat begrijpt hij niet. Intussen natuurlijk wel, want ik ben een goeie leerkracht ;-).

Hmmm, en uit het niets ben ik alweer uit de vibe precies. Moeilijk om vol te gaan wanneer ik in mijn hoofd nog allerlei andere zaken "pendiente" heb: naar de supermarkt, douchen, koken, misschien nog een salsalesje vandaag. De zon schijnt intussen meer dan twee uren, dus het douchewater is misschien warm intussen. Of toch op z'n minst lauw. 

Oké, ik ben eruit. Het is wat het is. Es lo que hay. Voelen, dat is wat ik doe op deze berg. Dus tot later maar weer!