Dit gaat zoveel beesten aantrekken...ik heb er nu al bijna spijt van. Maar kom, ik zit hier op onzen berg, mijn berg. Onzen berg. Onzen berg waar het voor het eerst in vier weken warm genoeg is om dit te doen in het donker. Ik heb er zin in, en toch ook niet. 't Is te veel moeite, en toch ook niet.
Dit wordt zoals die vorige post, ik zie het al van ver komen. Geen muggen, vanavond, gelukkig. Maar toch. Om hier nog hele verhalen neer te typen...nope... Komt Jip net toe. Misschien nog even sociaal doen met de enige andere bewoner die wakker is. Misschien...of misschien ook niet...........
Alleszins zit er veel in mijn hoofd, maar gaat het er nu niet uit komen. Laat ik samenvatten met: de maan is mooi, maar maakt het ook moeilijk om de sterren te zien; en al helemaal de melkweg. (Ja, die zie je hier, dat had ik mogelijk vorige zomer al eens verteld.) Na twee weken van voelen en zijn, volgden twee weken van minder voelen en zijn en heb ik vandaag opnieuw gevoeld en geweest (uhu). Met de foute middelen
Maar het was nodig. Het is +30 graden deze week. En dan is douchen onder een waterval in een rivier prima. Net als meegenomen worden in een C15 ("See Kinsee") met bijna 300K km langs een off road route. Net wat ik nodig had. En nu, wanneer ik niet naar dit veel te lichte scherm kijk, zie ik een mooie maan, op weg naar vol, tussen de bomen. En dat is goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten