Mijn wereld is zo groot of klein als je zelf wil. Ik heb alvast twee werelden die ik graag combineer. Ik ben Belga con alma Catracha!
maandag 25 mei 2009
Carnaval de la Amistad
Donderdagnamiddag boekte ik op het laatste moment een hotel in La Ceiba, om naar het grote carnaval daar te gaan. Vrijdag werkte ik nog voor de middag, en daarna vertrok ik samen met Gladis en haar zoon Javier naar de kuststad. Die avond at ik met hen en Gladis haar vriend, Ronny, een lekker visje met veel look. Later ging ik met Javier uit, en zag ik de drie Belgische studentes, en Fredy en Karen. Rond 4:00 besloten we door te gaan, want Javier is nog jong (16), en we wilden niet te laat thuiskomen omwille van Gladis. Normaal gezien mogen kindjes van die leeftijd hier zelfs nog niet binnen in discotheken.
Zaterdag vroeg opgestaan, want ik kon toch niet slapen door het lawaai in het hotel. Eerst aten we baleadas, we bezochten een marktje, en in de namiddag gingen we naar het defíle. Dat viel wat tegen vond ik, ik had er meer van verwacht. Rond 20:00 was het dan zover: het beste carnaval van Honduras begon! En ik heb punta gedanst, heel veel punta! Zalig! Soms was het wel net iets te druk, zo op het randje van claustrofobisch, maar het was echt wel tof!
Toch kwam ik alweer vrij vroeg thuis, rond 4:00 opnieuw (voor de Hondurezen is dat laat, yeah right). En nogmaals veel lawaai in het hotel, dus nogmaals een bijna slapeloze nacht. Gisterennamiddag was ik alweer op een andere locatie, deze keer in Pajuiles, waar we de verjaardag van tío Jorge en tía Milady hebben gevierd. Ik was erg blij toen ik gisterenavond eindelijk in mijn eigen bedje kon slapen! Het deed pijn om vanmorgen om 6:00 op te staan…
Op dit momento had ik gepland muziek te beluisteren, aangezien Katherine me 500 liedjes op een usb gezet heeft. Echter, de pc werkt slecht, verdorie toch, waardoor dat dus niet lukt. Straks en woensdag weer dansen, morgen een bezoekje aan mijn tweede Hondurese mama (vrijdag kwam ze terug na bijna drie maanden Los Angeles), en komend weekend met Walter mee naar Ocotepeque. Dat ligt aan de grens met El Salvador, en het is de koudste streek van het land. De gemiddelde temperatuur komt er niet boven de 20 graden. Ai, wat ga ik afzien! Zo, dat zijn de plannen dus voorlopig… Tot binnenkort!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
goedemorgen,
ha toch beetje nieuws.. je zet de bloemekes toch buiten de laatqte weken zo te zien.
fie je moet eens naar elzy bellen denk dat ze u mist ze vroeg naar je en zei dat ze spijtig vindt dat je haar eens niet beld of brief schrijft,ook mamie vroeg of je haar brief al kreeg intussen en van de buren een dikke bedankt die waren heel blij met uw brief.
xxxxxxxx voorzichtig zijn hé
hallo
ben net naar je nieuwe foto's gaan zien zijn weer mooi ze,nu sta je eindelijk zelf eens wat meer op bij de kindjes hé
alléé uw laatste weekjes zijn begonnen,maak er nog fijne tijd van
xxxx voorzichtig zijn hé
hey ik ook aant aftellen... bijna koffer aant pakken... maar geen zin!!!! zo lang vliegen... pfff mierda! tot binnekort!
Fawkes
Een reactie posten