overlijdensbericht

Het is nog maar van eergisteren geleden dat ik kwam schrijven, maar er is iets droevigs gebeurd… Boster, de hond die in mijn gasthuis woont, is overleden. Hij was al een tweetal weken ziek, en heeft het niet gehaald. Boosdoener is een klein zwart beestje, “garrapata”, dat zich op de huid van dieren zet. Ik veronderstel dat het zoiets als een bloedzuiger is. Die beestjes brachten een parasiet over, die alle witte bloedcellen vernietigde. Het dier had dus geen immuunsysteem meer.

Gisterenmiddag toen ik thuis kwam, zag hij er zwak uit, maar hij had geen koorts of zo. Toch belde ik toen de dierenarts al. Zij kwam langs rond 16:00, en toen had hij heel hoge koorts en hij was in shock. De dokter legde hem alweer aan een infuus, en gaf hem een inspuiting (cortisone denk ik). ‘s Avonds kwam ze nog twee keer langs, en toen bleek hij iets beter te zijn, maar wel heel agressief. Hij beet naar alles en iedereen, dus ik kreeg de raad niet te dicht bij hem te komen. Vannacht ben ik twee keer opgestaan om te kijken hoe hij vorderde. Vanmorgen om 7:00 belde ik de dierenarts om zo snel mogelijk te komen, want hij lag al uren onbeweeglijk. Enkel janken, klagen, kreunen, huilen,…dat deed hij nog af en toe.

Naar Hondurese gewoonte, kwam de dierenarts veel later dan verwacht op bezoek. Ze besloot een middel te gaan halen om hem in slaap te doen. Een half uur later ging ik douchen, want het duurde weeral lang voor ze terugkwam. Toen ik na een klein uurtje weer beneden kwam, was de hond gestorven…

Het heeft me wel serieus geraakt, aangezien ik alleen thuis ben al sinds dinsdag. Ik durfde geen beslissingen nemen, omdat het tenslotte niet over mijn huisdier gaat. Doch, indien het mijn hond geweest was, had ik hem gisterenavond al laten inslapen. Het dier heeft veel afgezien nu… Ik loop sinds gisterenmiddag met een sterke migraine rond, en ook wel met een slaaptekort. Vandaag ging ik niet werken, owv de hele situatie. Straks komt normaal gezien mijn g.mama terug, in een zo goed als leeg huis…

Wat ik nog vergat te schrijven vorige keer: ik kom aan in Belgie op maandag 22 juni, om 7:30. Voorlopig kijk ik er nog altijd naar uit, maar ik vrees dat ik het tegen dan wel moeilijk zal krijgen. De reunie met AFS dit weekend is afgelast, dus ik veronderstel dat ik weer een behoorlijk saai weekend tegemoet ga. Ik zie wel… Tot de volgende!