een weekje met Vincent

Zoals jullie al wel door hadden, ik heb weinig tijd gehad om te internetten de voorbije week. Laat ik jullie dus eens updaten he! Wel, Mexico was dus vrij saai, doordat alle toeristische attracties gesloten waren omwille van de griepepidemie. We maakten er het beste van, maar waren toch blij terug in Honduras te zijn. We hadden trouwens nog geluk, want onze vlucht naar Miami was afgelast. Echter, we waren erg vroeg in Cancun op de luchthaven, waardoor men ons nog op een vroegere vlucht heeft kunnen zetten. Het was overigens ook fijn mijn papa en Asia nog eens gezien te hebben.

Maandagavond waren we dus terug in de bijna heetste stad van mijn tweede vaderland, San Pedro Sula. Dinsdag nam ik Vincent mee naar de post, waar ik mijn allerlaatste brief heb gedeponeerd. Ik heb naar iedereen een brief geschreven, en vind dat het nu wel genoeg is geweest :-). Jammer genoeg had men nog steeds niets voor mij, hoewel ik dus nog altijd wacht op mijn verjaardagskaartjes (ja, mijn verjaardag was idd in februari!). Daarna gingen we langs op het kantoor van Jennifer en haar ouders. ‘s Avonds aten we met Jen en haar zus Katherine in Pizzeria Italia (de beste pizza van SPS).

Woensdag gingen we op bezoek in mijn schooltje. Het deed echt goed mijn kindjes nog eens terug te zien, want ik mis ze toch wel hoor! We lunchten in een merendero in la Felipe Zelaya, en na de middag gaf ik een kort herhalingslesje aan de kleuters, zodat mijn vriendje mij een keer zag lesgeven. Hij genoot ervan! Nadien bezochten we Iliana, Fany, Leonardo en Fernando: mijn Hondurese brussen (remember? Ik heb er vier daagjes gewoond). Die avond ging ik, nadat ik vijf lessen gemist had, naar de dansles. Het viel zwaar tegen: we dansten enkel de boogie van salsa (boring!), EN ik diende 500 lps te betalen voor de maand april! Ik was dus erg op mijn teen getrapt, en stapte zelfs iets vroeger op. Ik weet dat het deels mijn fout is dat ik lessen gemist heb, maar anderzijds ben ik ook enkele keren voor niets naar ginder gegaan… Diezelfde avond nam Alex (danscollega) ons mee uit om baleadas te eten. Dit is het meest typische dat er bestaat van Hondurees eten. Ik lust het niet… (ik eet baleada a la Fie, enkel de tortilla met kaas, en soms ei) en Vincent vond het ook niet schitterend (hij vindt die bonen ook maar niets).

Donderdag was shopdag! Eerst gingen we naar Mercado Guamilito, de zogenaamde toeristenmarkt. We hebben twee uur aan hetzelfde kraampje gestaan en gezocht, en alles bij dezelfde vrouw gekocht. Het was een lid van de kerk van mijn g.mama, dus kregen we een mooie korting. Alle cadeautjes zijn ondertussen onderweg naar Belgie! (jullie krijgen ze wel pas binnen een zestal weken) Daarna gingen we naar de Citymall. Ginds aten we pupusas (typisch, maar meer voor El Salvador), en kochten we polo’s en schoenen. ‘s Avonds gingen we kijken naar een optreden van Jorge Torres (die muzikant in mijn familie) en Wendy (mijn Hondurese nicht he), tof om eens iets anders te doen dan thuis te zitten!

Vrijdag waren we SPS beu, en ik had al van verschillende mensen de commentaar gekregen dat Vincent een negatief beeld over Honduras zou mee naar huis nemen. Want, hij kende dus tot hiertoe enkel la vida sampedrana (mijn leventje), maar voor hem kon dat in twee woorden samengevat worden: WARM en CHAOTISCH. Dus, namen we ‘s morgens een busje naar Puerto Cortes, om van daaruit het kasteel in Omoa te gaan bezoeken (dat wilde ik al lang). We dachten nadien nog op het strand te gaan liggen, maar dat was niet echt mogelijk. Het was een lelijk strand…

Voor het weekend was het plan om naar Tela te gaan. Maar ja, Honduras… Het bleek moederdag te zijn zondag, en mijn g.mama wilde dat ik thuis was om met de familie te lunchen. Ik had dan het idee om naar Pajuiles (buitenverblijf van de familie) te gaan, maar ook dat plan was aanvankelijk moeilijk te verwezenlijken. Dat resulteerde zelfs even in tranen, boosheid…het idee van mee terug naar Belgie te gaan. Die Hondurezen soms he @#$%^&*($&#@$ ! Soite, om het verhaal kort te maken… we gingen zaterdag naar Pajuiles, zo rond 17:00. Het zwembad was nog niet gevuld, en dat duurt blijkbaar zes uur (en niet de twee uur van mijn g.mama). Vincent en ik bleven er slapen (we kaartten wat, namen een ijskoude douche, en gingen al vroeeg doke doen). Zondagmorgend stonden we voor 7:00 op, om tot aan de kleine waterval te wandelen. Daar zwommen we even, en daarna speelden we nog volleyball in het zwembad. Tegen de middag kwam mijn g.mama ons terug ophalen, en aten we samen met de familie (alweer die vieze lasagna…ai lieve mams, wat mis ik de jouwe toch!). ‘s Avonds gingen we met Jennifer naar de cinema, en daarna aten we in Pizzahut met mijn tio Jorge en de kerkgroep.

Gisteren (amai, wat een bericht he seg) maakten we ‘s morgens de koffer (en jups…ze zat VOL, en er ontbraken nog dingen die ik mee wilde opsturen), en we keken wat televisie. En natuurlijk knuffelden en kusten we ook he, hihi! Ik ging toch maar weer dansen, hoewel het een beetje tegen zin was. Het eerste uur dansten we alweer niet in paar (verdorie toch, wat denken die dat ik daar wil leren?), maar we leerden wel de basispas van een nieuwe dansstijl, namelijk de Samba, de typisch Braziliaanse dans. Het lukte mij niet goed. Het is net zoals salsa een zes-tellen-ritme, alleen VEEL sneller! Ik heb nogal gezweet ze!

Vanmorgen ging mijn g.mama met ons naar de luchthaven, al om 5:00! Ik liet enkele traantjes, maar besef ook dat er nog maar weinig tijd rest tot we elkaar weer gaan zien! Binnen zes weken ben ik al terug in Belgie! Wat heeft het toch gevlogen eigenlijk, vinden jullie ook niet? Normaal zou ik komend weekend op AFS-reunie gaan, maar blijkbaar gaat dat misschien afgelast worden (wat een verrassing toch!). Nu ben ik de laptop van mijn tio Jorge aan het gebruiken, maar het duurde lang eer ik op internet geraakte (er was iets mis, en Fie en computers…veel telefoontjes naar de nonkel gedaan, amai amai). Ik probeer binnenkort de foto’s online te krijgen, hoewel het er niet zoveel zijn eigenlijk. Anyway, ik denk dat jullie nu wel genoeg leesvoer hebben voorlopig, niet? Laat vooral niet na een berichtje achter te laten! Ik vind dat nog altijd heel plezant! Dikke kuzzels!!!!