een leeuw?

Geweldig!

Zo'n leuk woord, niet?  Het was ook geweldig.  Ik heb mijn verjaardag gevierd, samen met mijne Lolly.  Geweldig, echt.  Het was wat ongepland allemaal, maar dat maakte het waarschijnlijk zo leuk.  Het enige dat ik gepland had, was mijn verstand nogmaals op nul te zetten.  Auto stond veilig thuis, ik ging met de bus naar Lier.

We startten in Sinte Goemmer, maar trokken verder naar de Mort.  Dat was lang geleden.  Het was allemaal wat dubbel misschien, maar dan nog.  Ik hield het bij mijn favoriete drank: ron!  Afgewisseld met water uiteraard, want anders zou vandaag nog een grotere ramp zijn.  Vandaag is idd een kleine ramp.

Net thuis, de hecho, aan de computer, wetend dat er zoveel werk klaar staat.  Ook wetend dat dat in deze toestand niet zo vlot zal gaan.  Toestand?  Euh, ja, een katertje hé, uiteraard.  

"En, heb je een kater, of ligt er ne grote leeuw naast u?"  GEWELDIG, toch?

Dat was mijne Lolly zijn eerste vraag toen we vanmiddag wakker werden.  En nee, die mens heet niet Lolly om één of andere duistere of dubbelzinnige reden.  We weten het zelf niet, maar het is wat het is.  En hij is al jaren mijn beste vriend, en een vriend dat is hij nu meer dan ooit.  Ik heb een geweldige nacht beleefd, omdat het allemaal weer mocht en kon.  Ik mocht me gek gedragen, dansen, Spaanstalige liedjes aanvragen en meezingen.  Maar ik mocht vooral ook huilen.  En het is geweldig als dat mag.

Ik mocht hem ook berichten sturen terwijl hij naast mij stond.  Alles beter dan...  

Toch wilde ik iets fout en zot doen.  Dus stak ik mijn telefoonnummer tussen de ruitenwisser van een auto.  Met een tekstje bij, maar dat was blijkbaar totaal niet leesbaar.  Ik weet ook niet meer wat ik geschreven heb.  Ik weet zelfs niet in welke taal.  Het doet er niet toe.  Wil ik telefoon krijgen?  Geen idee.  Best van niet, geloof ik.

En nu dus aan 't werk.  Straks mag ik een badje nemen, om te ontspannen en te huilen.  Of ik huil nu nog een beetje.  Misschien, quizás, quién sabe?  Het maakt allemaal niet uit, alles is goed.  Ah ja, trouwens, mijn zoektocht naar drie vrienden met veel feestuithoudingsvermogen start vandaag ook.  Want, ik heb 4 tickets voor het eerste weekend van TML!  Dus: wie biedt zich aan?

Ik geraak niet weg, ik wil schrijven verdomme!  Straks mijn boekje er nog eens bijnemen.  Dat begint ook beter te gaan.  Ik schrijf in dagdelen.  Of zoiets.  Elke keer een beetje, en dan wordt het nacht.  Tot snel, want uiteraard zitten er nog veel andere posts in mijn hoofd.  Ik heb eergisteren gedicht, en dat resultaat zal ik hier ook wel eens komen posten :-) tot dan, of tot een andere keer!