marathon

Daar is hij dan: de marathon van juni.  Elk jaar komt hij, en sommige jaren lijkt hij gewoon nog drukker en langer.  Dit is zo'n jaar.  Want naast de jaarlijks terugkerende dingen zoals opendeurdag, rapporten, eindverslagen, klassenraden, opruimen, oudercontacten, proclamatie,... komt er ook op privaat vlak veel bij deze keer.  Ik denk spontaan aan volgende zaken: bezoekjes aan Elzy en mijn appartement, WK voetbal, naar de kapper gaan, doktersvisites, festivals, mijn auto die 'kapot' blijft, belastingbrief invullen, naar de dierenarts, gaan winkelen, het huishouden, dansles, sociale contacten onderhouden,...

Conclusie: de vermoeidheid zal alleen maar toenemen.  Want ik slaap al niet zo goed, maar de komende twee weken zal ik ook gewoon weinig slapen.  Want er zal wel wat nachtwerk bij zitten.  Geen idee wanneer ik anders alles gedaan zal krijgen.  En ja, ik zou wat dingen kunnen laten vallen, dat zou ik kunnen doen.  Echter, ik ga altijd iemand (vaak mezelf) daarmee ongelukkig maken.  Het is wat het is: DRUK.

En mensen 'uit de privé' verstaan dat niet.  Neen, voor hen is het duidelijk: Daarna heb je twee maanden vakantie.  En ja, ze hebben gelijk.  Dáárna heb ik twee maanden vakantie.  Verdiende vakantie.  Deze keer durf ik dat wel zeggen.  Want neen, ik ben nog steeds niet terug in mijn drive, maar toch al iets dat er wat op lijkt.  Ik voel dat ik in september er terug zal staan.  Ik ben er klaar voor.

Net als voor stoppen met roken.  Niet waar, hoor.  Dat gevoel heb ik niet meer.  En toch zal ik er klaar voor zijn.  Om te stoppen, en te hervallen, en opnieuw te stoppen.  Net zoals ik dat doe met andere verslavingen.  Telkens opnieuw hervallen en opnieuw beginnen.  Vallen en opstaan.  Komt helemaal goed.  Helemaal is trouwens een veel mooier woord dan 'alles'.  

Goed, ik ga afronden.  Ik wilde dit wel even komen vertellen.  Niet dat ik er tijd voor heb, maar omdat ik het nodig heb.  Zo dadelijk begin ik aan de orde van de dag: eten maken voor straks, belastingbrief beginnen in te vullen, kledij klaar nemen voor de opendeurdag, veel sigaretten roken met de gedachte dat dat de stress zal doen verminderen,...  Tot later!