gelukkige verjaardag

aan iedereen die verjaart in deze mooie, kortste maand van het jaar.  Ja, ook aan jou!  En natuurlijk ook aan mezelf.  Een gelukkige verjaardag voor mezelf, nog enkele nachtjes slapen.  Gelukkig zal die dag worden.  Gelukkig kies ik er ook voor om dit jaar een heel jaar te vieren, want deze maand is het maar pover gesteld.  Net als vorige maand dus.

Mijn kluizenaarsbestaan houdt niet op.  Geen idee waarom.  Ik vermoed nog steeds om het graag thuis zijn.  Maar ik kom dus echt niet meer buiten.  Gek.  Tja.  Passeert wel.  Wel tijd gehad thuis om de zomerreis te bekijken.  En ontdekt dat ik daar te laat mee ben.  En nu dus niet goed weten hoe of wat, want wat in mijn hoofd zit...uhu

Oei, ik klink echt niet positief, geloof ik.  Klopt ook wel hoor.  Op dit moment voel ik me niet positief.  Verre van.  Ik kan niet tegen laatkomers.  Respectloos vind ik het.  En plots sta ik dat allemaal maar toe maar maakt het me telkens zo slecht gezind en zelfs droevig.  Dat, en de zomerreis, en Marrakech waar ik morgen naartoe ga.  Marrakech, nog steeds vrij ongepland.  Nog wat werk dus.  Misschien maar best, die laatkomers.  Maar dan geen eten.  Pfff...

Amai, echt negatief.  Excuses.  Eigenlijk wist ik wel dat komen schrijven geen goed idee was.  Ik schrijf meestal nogal vanuit mijn ánimo van het moment.  Ik wilde gewoon even komen schrijven om dit te zeggen: Je hoeft me geen sms te sturen wanneer het zover is, mijn verjaardag dus, ik vergeef het je!  Ik ga namelijk zelf niet bezig zijn met mijn gsm, terwijl ik geniet van een verwenreisje!  Een berichtje hier of mailtje daar, dat mag wel :-) allé, een sms ook hoor, maar verwacht dan even geen antwoord.

Zo, dat is eruit.  En dat was de reden dat ik kwam schrijven.  Dus dat weet je nu, en je weet ook dat ik me op dit eigenste moment niet goed voel.  Boos en geërgerd en dus ook wat triest.  Maar je weet ook, jups, ook dat weet je: later is dat weer voorbij.  Want na regen komt zonneschijn