halfvolle koffer >> vollere koffer

Zo, de laatste avond in Marrakech.  Een glaasje wijn erbij op het frisse terras.  Oh ja, het is hier fris!  En de fles wijn, die kwam mee uit België.  Echter, tot hiertoe hadden we ze niet geopend.  Leeg zal ze niet geraken, daarvoor is het al te laat.  Maar ze opnieuw mee naar huis nemen, met het risico een koffer vol alcoholgeur te hebben; Neen, bedankt.

Neen, bedankt.  Non, merci.  No, thanks.  No, gracias.  Véél gezegd de voorbije dagen!  Het is toch niet makkelijk, al die mensen die je voortdurend aanspreken.  Ik ben het wel wat gewoon, dus ben vrij goed in het negeren.  Doch, als men voor me komt staan, of me aanraakt, dán word ik wat lastig.  Eén keer ben ik echt kwaad geworden, vele keren was een boze reactie genoeg om met rust gelaten te worden.

Tegen vandaag kon ik er vrij goed mee omgaan.  Al maar goed, want vandaag ging ik nog heel wat shoppen.  Wat ik allemaal mee terug neem: 4 theelichthouders, 3 paar schoenen, een broek, 2 sleutelhangers, {stinkstokjes uit Spanje, shame on me}, een handtasje, 2 fotokaders, een blad met in Arabische kaligrafie 'Live your life' (om in één van die twee kadertjes te steken), een legging, een panty, een paar oorbellen en natuurlijk een heleboel mooie herinneringen!

Ja, het was een prachtige verjaardagsreis, echt wel.  Het was helemaal zoals ik wilde, buiten het tekort aan zonnestralen, misschien.  Ik heb enorm genoten en mezelf echt verwend en laten verwennen.  Want 30, dat wordt een mens maar één keer per leven, toch?  :-)

Maandag kwamen we toe, namen we een bus naar het oude centrum en gingen we op zoek naar het hotel.  Dat was niet simpel.  Uiteindelijk vroegen we hulp aan een verkoper van snoep en aanverwanten, en bleken we al de hele tijd op het juiste pad te zijn.  Echter, het hotel lag nogal 'achterin', maar ondertussen weten we dat vele dingen hier nogal achterin liggen.  

Toch had ik er niet zoveel moeite mee.  Ik had het me allemaal erger voorgesteld.  Eigenlijk liet men ons nog redelijk goed met rust.  Niemand heeft getracht koffers uit onze handen te sleuren.  Daar had ik ontzettend veel schrik voor op voorhand.  De hotelkamer is klein, maar gezellig traditioneel.  Leuk voor zo enkele nachten.  En eigenlijk ook erg rustig, gezien de ligging van het hotel, midden in de medina, dichtbij de souks en het bekende Djemaa El Fna plein.

Verder wandelden we 's maandags nog wat rond in de buurt.  We probeerden ook alles verder te plannen voor de dagen nadien (onder meer de reservaties voor mijn verjaardagstreats).  's Avonds aten we zeer typisch op het plein.  Ontzettend chaotisch en redelijk irritant allemaal.  Maar toch ben ik blij dat we er een avond dineerden in open lucht, met vele kleine potjes en bordjes.  Lekker gegeten, doch prijzig.

Dinsdag volgden we een wandeling uit het boekje dat ik mocht lenen van een collega.  De wandeling nam ons mee door de souks.  Ik kocht toen al enkele items, maar liet ook vele dingen aan mij voorbij gaan omdat ik ze te duur vond en het onderhandelen voor te veel stress zorgde.  's Avonds gingen we naar African Chic.  We dineerden er, maar gingen vooral voor de liveband die zou zorgen voor latinomuziek.  Ik wilde absoluut een verjaardagscocktail om middernacht, en wilde ook salsa gedanst hebben hier.  Helaas verliep het nogal op z'n Marokkaans, gecombineerd met la hora latina.  Of zoiets.  Uiteindelijk vertrokken we rond 22:00 terug richting Medina, omdat de liveband plots dik anderhalf uur later zou beginnen dan eerst aangekondigd.

Gisteren was het dan dé dag, de reden dat ik Marrakech als verjaardagsbestemming had gekozen.  In de voormiddag ging ik nog even de souks in.  's Namiddags gaf ik me volledig over aan de professionele handen van de vrouwen in de hammam.  Het was een zalige ervaring!  Ik liet me echt, letterlijk, verwennen van kop tot teen.  Echt super om meegemaakt te hebben!  's Avonds gingen we uiteten in een chique restaurant dat bij een chique hotel hoorde.  Naar Marokkaanse gewoonte, startten we erg laat aan dat etentje, waardoor ik het dessert niet meer op kreeg.  Echter, het was een fijne dag en avond, weliswaar erg kostelijk.  Maar nogmaals: in dit leven word ik maar één keer 30 jaar!  Dan mag dat eens!

We lagen nogal laat in bed, maar sliepen hemels.  Vanmorgen was het opstaan niet zo makkelijk.  Daardoor veranderden we de plannen een beetje.  Normaal zouden we de tweede medina-wandeling uit de reisgids gedaan hebben, maar we beslisten gewoon de bezienwaardigheden te bezoeken die we nog niet gezien hadden en nadien te gaan shoppen.  Jups, weeral.  Ik had dat shoppen al lang opgespaard en voorzien voor mijn verjaardagstrip.

Toch waren we na de middag plots zeer moe.  Medina-Zuid was veel drukker dan Noord.  In die zin dat er ook auto's reden, en dat dat ervoor zorgde dat we ons nog meer dienden te concentreren.  Daarom kwamen we terug naar het hotel voor een siesta.  Hierdoor verloren we wel tijd, dus heb ik niet alles gekocht dat ik wilde kopen.  Doch, ik heb genoeg, hehe.

Daarnet aten we vegetarisch in Earth Café.  Geweldig, een vegi-restaurant midden in Marrakech!  Met zowaar nog af en toe een salsaliedje uit de boxen, net zoals vanmiddag trouwens.  Toch hielden we het dansen voor op de hotelkamer.  We kwamen niet verder dan bachata.  

We spelen met het idee om morgenavond in België nog eens goed te gaan dansen.  Helaas vrees ik dat we te moe zullen zijn, aangezien we pas landen omstreeks 22:00.  Moe, maar voldaan!  Oh zo voldaan!  Het was echt zalig!  Ik heb zó genoten!  Even weg en even niet denken aan zoveel andere dingen.  Echt fijn!

Goed, het wordt laat.  En ik word moe.  En jij misschien ook, van zoveel te lezen.  Dus ik ga je laten.  Ik ga genieten van mijn laatste nacht in de kleine kamer.  Rest me enkel nog je (opnieuw) te bedanken voor alle verjaardagswensen!  Tof dat je aan me denkt!  We vieren nog samen, want mijn feestjaar is officieel begonnen!