zondag 31 december 2017

A la guerra!


In de kern ben ik een goed mens.  Daar ben ik van overtuigd.  Maar ik kan ook héél kwaad zijn.  Mogelijk is dat soms onterecht en niet in proportie.  Doch, als iemand tegen mijn kar rijdt, dan is het oorlog.  Zo simpel is dat.  En zo'n oorlog voer ik om te winnen.  Zelfs al lijkt de oorlog stil.  Stilte voor de storm.

Jawel, er is tegen mijn kar gereden.  Nogal hard.  Aanvankelijk werd ik met de vinger gewezen, terwijl ik eigenlijk enkel de boodschapper was.  So to speak.  Omdat ik altijd maar goed wil doen voor anderen, liet ik iets toe in mijn persoonlijke levenssfeer.  Zelfs al had ik er zelf geen zin in en kon ik er niet helemaal achter staan.

Mijn argument was anders ook zeer duidelijk: alles of niets.  Echter, alles, dat konden we om verschillende redenen niet doen.  We wilden het ook niet.  Dus zocht ik een oplossing die me heel eerlijk en redelijk leek.  Opgelost.  En dat was het ook, tot twee dagen na de feiten.

Naïef als ik ben, dacht ik nog dat een telefoontje binnen kwam met excuses.  Amai, was dat even ernaast!  Neen, ik bel uit mezelf, niemand weet hiervan.  En dan hoor ik mezelf dingen zeggen die een grote oorlog kunnen ontketenen.  Dus gooi ik de telefoon in.  En dan word ik nog zwak genoemd!

Kinneke toch, ge beseft niet tegen wie ge begonnen zijt.

Ik zal me wel een periode koest houden.  Dan is de glorie nadien des te groter!  Want ik laat niet ongestraft tegen mijn kar rijden!  Alleen dien ik geduldig te wachten, want dit heeft sowieso gevolgen voor verschillende relaties.  Ook voor mijn relatie met de man met wie ik samen een huis heb gekocht.  Hij gaat mogelijk de zondebok zijn, als de oorlog gestreden is en ik de overwinning behaal.  Tja, 't is de schuld van dochters van s....f....e.... moeders. 

Geen slecht woord over de doden, daar doe ik niet aan mee.  Naar 't schijnt is 't trouwens overduidelijk van waar die belachelijke karaktertrek vandaan komt.  De appel valt niet ver, en zo.  Ook deze appel bleef dichtbij liggen, en laat zich niet bestempelen als rotte appel.  Ik ben eerder een Granny Smith.  Maar mijn wraak zal zoet zijn.


Voetnoot: we zijn niemand een uitleg verschuldigd en hoeven onszelf niet te verdedigen.  Maar nu heb ik er gewoon goesting in gekregen.  Goesting in oorlog.  Als je een verklaring wil, zal ik ze geven.  Maar je gaat er niet content mee zijn!
 

Geen opmerkingen: