mentaal rood

Zo, mijn eerste week voltijds werken is achter de rug.  Het was toch heftig.  Ik mocht meteen vijf volledige schooldagen ter plaatse zijn. Ik vind het nog steeds leuk om terug te zijn, en ik voel dat ik ook echt terug ben.  Mijn kritische geest staat opnieuw op scherp.  Doch, dat maakt het net vermoeiend.

Want eergisteren ging ik naar een overleg georganiseerd door de pedagogische begeleidingsdienst. We praatten er over de verplichte evaluatie na de opleidingsfase.  Dat is een gevolg van het M-decreet.  Zoals altijd was dit zeer boeiend.  Gisterennamiddag kregen we op school vorming rond het 4-lademodel.  Ook boeiend.  Maar...het deed me inzien dat ik het nog steeds erg moeilijk vind om de dingen los te laten. 

Op donderdag namelijk, werd nogmaals herhaald dat ons doel is om onze jongeren op te voeden tot maatschappelijk functioneren.  Als we dan op vrijdag "vaak niet in orde met materiaal en papieren" gaan definiëren als niet ernstig, heb ik het daar moeilijk mee.  Want als men in deze maatschappij niet in orde is met het betalen van facturen, tijdig binnen sturen van de belastingaangifte of werkkledij vergeet, dan kan dat ernstige gevolgen hebben.  Je kan daar schade door lijden.  Maar met die doelstelling, opgelegd door onze overheid, houden we blijkbaar geen rekening wanneer we gedragingen in lades gaan steken.

En dan voel ik echt dat dat kritisch denken me niet altijd goed doet.  Ik voelde mezelf wankelen, begon te twijfelen aan mijn argumenten.  En ik wist dat ik dit weekend de batterijen nodig dien op te laten om maandag terug te keren.  Dus vandaag is het plan om een wandeling te gaan maken.

Gisterenavond ging ik gezellig eten bij Fantomy, om dan naar de Roma te gaan.  Helaas wachtte ik in Berchem drie kwartier op een bus naar Borgerhout, om uiteindelijk toch te voet te vertrekken.  Jawel, Fanny mocht alleen de zaal betreden, ik miste het begin van de voorstelling van Tutti Fratelli.  Dankjewel, De Lijn!  Alweer!

Wat deze week ook ontzettend druk maakte, waren mijn taken als bewindvoerder.  Ik ging woensdagnamiddag naar wzc Paradijs, waar mamie woont.  Mama had de afspraak met de maatschappelijk werker geregeld, en ik kreeg goed nieuws.  Elzy staat bovenaan de wachtlijst, het zou dus wel eens heel snel kunnen gaan nu!  Zelf weet ze het nog niet, ik heb nog geen tijd gevonden om haar te bezoeken.  Ergens dit weekend doe ik dat nog...

Intussen ontvang ik al enkele briefwisseling bij mij thuis, maar ik ga ervan uit dat haar brievenbus ook weer zal uitpuilen.  Want ook daar ging ik al drie weken niet meer naartoe.  Nog iets om dit weekend te doen.  En werken?  Neen, werken ga ik niet te veel meer doen vandaag en morgen.  Even het hoofd rust gunnen, op dat gebied.

Soite, ik had heel veel zin om te komen schrijven. Echter, binnen een viertal uren is het alweer donker, en ik wil dus nog gaan wandelen.  Dus ik ga het hierbij laten.  Saartje en ik lagen al gezellig in bed deze voormiddag, op naar een volgende ontspanningsactiviteit!  Ik kom terug, voor meer nieuws!  Maar weet dit: het gaat eigenlijk wel goed met me. :-)