Lucas is al 1 jaar!

Ik denk wel regelmatig om eens iets te komen schrijven, maar ik kom er maar niet toe.  En ook nu, in de vakantie, lijkt het niet te lukken.  Dus als ik hier dan eindelijk geraak, is het weer vooral vanuit het idee dat het al wat lang geleden is en/of dat ik niet gewoon televisie ga zitten kijken.

Ik voel me ook niet in een schrijfbui.  Toch niet voor hier.  Ik denk dat schrijven goed kan zijn, maar niet alles is voor het wereldwijde web bestemd.  Maar kom, ik ga eerlijk zijn: de vakantie startte twee dagen te laat.  Ik gebruikte mijn reserves op en ze geraken niet terug aangevuld.  Zo voelt het momenteel.

Het gaan werken op zich is wel oké, 't zijn alle dingen daarbuiten.  De bewindvoering over Elzy slorpt nog steeds het meeste tijd op.  Zij verhuisde negen dagen geleden naar een woonzorgcentrum.  Dat brengt ineens weer wat opdrachten met zich mee.  Plots komt zij allerlei dingen tekort die zij in het ziekenhuis blijkbaar niet miste. En ik voel weer die druk van alles perfect te willen doen, voor een ander.

Ik zeg dan wel "Alles op z'n tijd", maar ondertussen spookt het voortdurend in mijn hoofd rond.  Ik voel dat ik iets nodig heb, doch ik weet niet wat.  Ik ben ervan onder de indruk hoe snel die terugval er gekomen is.  In mijn hoofd was ik heel goed bezig.  Ik nam afstand wanneer een situatie me te veel achtervolgde, ik plande ontspanning zo nu en dan.  Ja, ik dacht echt dat ik het goed deed.

Echter, als ik besefte dat de vakantie twee dagen te laat begon, en vooral als ik bij het begin van de vakantie geen opluchting kon voelen, toen wist ik het...  Daarenboven ging ik vorige vrijdag naar Sieglinde, en zij legde me uit dat ontspanning geen kwestie is van plannen, doch van voelen.  Oei...

Tja, intussen waren de plannen wel gemaakt.  Zoals zo'n etentje net na kerst, terwijl wij kerst niet vieren.  Het doet me zo goed om geen verplichtingen te hebben die dagen.  Maar toen wou Chris plots een etentje...en Fie wil altijd maar goed doen voor anderen...dus het etentje kwam er.  

Neen, het was niet wat ik nodig had, het ís niet wat ik nodig heb.  Doch het kwaad is geschied en dat is waarschijnlijk onomkeerbaar.  En wie zit er middenin, en wie wordt mogelijk zelfs als 'de schuldige' aangewezen?  Jawel, Fie!  En dat terwijl Fie net degene was...pfff....neen, ik word hier niet gelukkig van!  Ik heb dit niet nodig.  Daar ga ik weer.  Net zoals een half jaar geleden.

Ik ga toch gewoon naar het scherm turen.  Excuses voor mijn gemoed.  Really?  Excuses?  Jeezes, er zitten toch een paar vreemde kronkels in dat hoofd van mij, hoor!  Jawel, Lucas werd gisteren één jaar.  En dat koos ik als titel, omdat ik geen titel kon bedenken.  En Lucas, Lucas is leuk.  meestal ;-)