vergeten herinneringen

Wat een zaligheid om hier te zijn! Ik had me voorgenomen om misschien niet te bloggen terwijl ik hier ben, maar intussen denk ik daar alweer anders over.  Want deze plaats gaat over mijn wereld.  En het is een plek om herinneringen levend te houden.  Ik vind het nog altijd leuk om terug te komen lezen.  Ik ontdekte de voorbije dagen dat ik sommige dingen echt vergeten was, daarom dat ik kom schrijven. Over de vergeten herinneringen.

28 uren was ik wakker, toen ik opnieuw met m'm voeten op Hondurese bodem stond. Het begon natuurlijk met een half uur aanschuiven voor een stempeltje in m'm paspoort. En dan zag ik eindelijk m'n tweede mama, papa en 1 van m'n broers. Toen we buiten kwamen uit de luchthaven, ontdekte ik dat Honduras een geur heeft.  Dat was me nooit eerder opgevallen.  Ook toen ik uit de auto stapte bij thuiskomst, merkte ik diezelfde geur op.  Echter, nu ben ik er al aan gewend en ruik ik het niet meer.

¿Un olor a que? Dat vroegen me enkelen.  Awel, geen idee.  Een geur.  Maar ik kan het niet omschrijven. Ik weet wel dat ik het zalig vond om te ervaren. Zalig is het juiste woord voor alles momenteel.  Zalig om door iedereen graag gezien te worden, zalig om allerlei lekkers opnieuw te proeven!  Iets minder zalig: de stank van uitlaatgassen in het drukke verkeer.  Maar ook dat omarm ik!

Ik heb het al druk gehad. De 2 nachten dat ik hier al geslapen heb, sliep ik weinig.  Ik heb toch een soort van jetlag, vrees ik.  Om de 2 uren word ik wakker.  En tussen 5:00 en 6:00 sta ik al op.  Dat gaat pikken vanavond, op het kerstfeestje.  Gisteren ging ik al voor 22:00 slapen.  En het feestje begint straks pas na 21:00.  Tja.  Dat ik vermoeid ging terugkeren, was al geweten op voorhand.  Maar het is allemaal zalig!

Gisteren ging ik enkele uren met m'n mama en Leo winkelen.  We regelden een nieuw telefoonnummer voor mij, gingen naar de supermarkt, en ik dronk een mocachino van Espresso Americano. ¡Que rico!  's Middags kochten we pupusas, aan de uitgang bij de supermarkt.  Jep, streetfood, dat wat altijd wordt afgeraden aan toeristen.  Gelukkig ben ik geen toerist, hihi.  Oh, zo zalig om pupusas te eten!

Na de middag ging ik naar Jennifer.  Zij is ongetwijfeld 1 van m'n beste vriendinnen hier.  Het was niet simpel om haar te pakken te krijgen.  Ik had haar nieuwste telefoonnummer niet, en op m'm mails antwoordde ze evenmin.  Doch, het is gelukt en het was een heel fijn weerzien!  Ze woont sinds september alleen, in een appartementje naast een heel drukke weg (la Circunvalacion). Ze had een mani-pedi aan huis geregeld.  Dus nu ben ik weer een beetje meer latina.  Voor de middag was ik m'm wenkbrauwen al gaan laten doen in een salon, samen met de mama.  

Nadien nam Jennifer me mee naar een voor mij nieuwe plaats: Angeli Garden.  Daar hebben we genoten van een sangria.  Helaas waren er ook muggen, die intussen hebben genoten van mijn Europees bloed... 's Avonds gingen we sushi eten met de ouders van Jennifer.  Alweer zo'n heuglijk weerzien. 

Sushi a lo Catracho... Sushi met queso crema, speciaal.  Ook speciaal dat ieder 1 rol voor zichzelf bestelt en niet deelt.  Speciaal.  Maar het ging me niet om het eten, maar om het samen zijn.  Missie geslaagd!  Gisterenavond zag ik m'n zus Fany eindelijk terug.  Uiteraard was Roberto er ook bij, en kleine Aaron.  Hij is mijn schattig neefje. Heel rustige baby, gisterenavond alleszins.  Ik deed hem onder andere een beertje cadeau met een t-shirtje met de A van Antwerpen.  Grappig genoeg had ik niet door dat de A ook de eerste letter van zijn naam is.  Dubbel succes met dat geschenk!

Vandaag heb ik afgesproken om Chinees te gaan lunchen met Ricardo.  En nadien ga ik naar mall Multiplaza om Walter te zien!  Nog zo'n ontmoeting om enorm naar uit te kijken!  En zo ga ik van het 1 naar het ander.  Leuk, leuk!  Verschillende mensen hebben me uitgenodigd om enkele dagen op reis te gaan, maar dat ga ik niet doen. 't Is niet dat ik niet wil, doch ik ben hier een te korte tijd om meerdere dagen weg te gaan uit San Pedro.

Wat nog?  Er is al zoveel om te vertellen! Er zijn enkele dingen verbeterd hier in de stad. Er werden enkele bruggen bij gebouwd, het centrum is mooi aangekleed (el parque central, Jennifer reed er gisteren even naartoe met mij), de Mall Megaplaza is aan het transformeren naar Megamall.  Toch voelt het allemaal heel vertrouwd.  En tot hiertoe voelt het veiliger.  Ik denk dat het dat ook is.  Niet dat je ineens overal vlotjes kan rondwandelen, maar toch.

Anderzijds werd ik tot hiertoe overal naartoe gereden door familie of vrienden, ik heb me nog niet alleen ergens naartoe begeven.  Echter, ik zou het zeker aandurven.  Hoewel het met een klein hartje zou zijn, want ik ken de weg toch niet meer zo goed.  Poco a poco leer ik SPS opnieuw kennen.

Ik heb vanmorgen ook contact genomen met mijn gastfamilie.  Ook zij nodigde me uit om vanavond samen Kerst te vieren.  Het voelt een beetje dubbel om te zeggen ´´Ik heb al plannen´´, maar es lo que hay.  Gevoel is gevoel, en in de Satelite voel ik me thuis.  Bij deze familie voel ik me thuis.  Toch wik en weeg ik mijn woorden als ik met die andere familie spreek. Dan praat ik niet over ´´mi familia´´. 

Doña Trina en Don Santos zijn altijd zo goed voor me geweest.  Zij begrijpen ook dat ik bepaalde noden heb en hebben daar helemaal geen problemen mee.  Bijvoorbeeld als ik wil afspreken met vrienden, vinden zij dat helemaal oke.  Ze verwachten ook niet dat ik altijd laat weten waar ik ben en met wie, hoewel ik dat wel doe.  Por el costumbre de antes.

Echter, ik doe mijn best om ook met hen tijd door te brengen.  Ook daarom blijf ik weigeren als anderen me uitnodigen om enkele dagen weg te gaan.  Morgen gaan we waarschijnlijk naar el Lago.  Waarschijnlijk, want ik weet hoe dat gaat hier.  Niets is zeker tot je effectief onderweg bent!

Ja, het is zalig om hier thuis te komen.  Ik probeer er het maximum uit te halen en te genieten van alle ontmoetingen met alle mensen die ik zovele jaren niet zag.  Het is zo fijn dat iedereen zo blij is om me te zien.  Amo a mi gente linda, sin duda!  Ik zie wel wat de rest van m'm tijd hier brengt.  Ik zou heel graag gaan salsa dansen en/of uitgaan, maar ik ben maar 1 weekend hier dus ik acht de kans klein.  In Sectur bijvoorbeeld, was het laatste feestje dit jaar afgelopen zaterdag.  En voor de rest ken ik niet zoveel volk dat uitgaat.  Ik zie wel.  Wat ik kan meepikken, pik ik mee, en het doet me sowieso goed om hier te zijn!

Ah ja, wat jullie ook altijd willen weten: Jawel, het is hier aangenaam warm.  Er is een frente frio, waardoor het niet plakkerig heet is momenteel.  Het regent ook redelijk veel, maar dat kan geen kwaad.  Met een temperatuur van minstens 22 graden, niets aan de hand!  En nu laat ik jullie!