rustige dag

Het ziet ernaar uit dat vandaag een rustige dag wordt.  Ik heb nog geen afspraken gemaakt, en het is al richting de middag aan het gaan.  Het ding is dat verschillende mensen vandaag vertrekken om oudjaar ergens anders te vieren.  Dat maakt dat ik wat stress begin te krijgen om sommigen nog te kunnen zien.  Want degenen die weg gaan voor oudjaar, keren pas terug op 2 januari.  Dus dan schiet enkel 3 januari nog over om hen te zien...

Ik heb gevraagd om vandaag naar een mall te gaan.  Ya me dieron ganas de ir de compras.  Ik wil ook op zoek naar tweedehands boeken.  Echter, dat gaat niet voor vandaag zijn vrees ik.  Morgen heb ik opnieuw plannen met Gladis.  We gaan een daguitstap maken.  We vertrekken 's morgens naar El Cajon, waar aguas termales zijn.  Daar gaan we ook pescado frito eten.  Nadien zullen we haar mama gaan bezoeken.  Zij woont meer in de bergen, in een hacienda omgeven door natuur.  Ik heb mooie herinneringen aan die plek, vandaar dat ik heb gevraagd om er opnieuw naartoe te gaan.

Eergisteren nam ik contact met een mama van el kinder.  Diezelfde avond ontving ik een foto van 10 jaar geleden waar ik opstond met de oudste dochter van doña Carla.  Er volgde onmiddellijk een bericht: Hola profe, soy la niña de la foto.  Zalig!  Tot nu had ik er niet bij stil gestaan dat die kindjes van toen nu groot zijn.  Ik heb die avond een uur gechat met Genesis.  Zij is nu 16 jaar.  Echt supertof!  Ik heb haar gevraagd of we een reünie kunnen organiseren met degenen met wie ze nog contact heeft.  Veremos...  Want ook zij zijn vanaf vandaag naar Tegus tot volgend jaar.  Maar ik zou het natuurlijk wel superleuk vinden!

Verder zit ik te wachten op nieuws van anderen om (nog) eens af te spreken.  Afwachten... Gisteren zag ik een reclamebord waarop te lezen stond dat Gente De Zona naar SPS komt!  Bien emocionada yo!  Maar intussen heb ik ontdekt dat het 135 dollar kost om binnen te komen, dus 'neen, dank je'.  Dan zal ik ze een België nog wel eens zien.  Ander nieuws heb ik niet.  Ik ben intussen wel eens met de bus naar het centrum gegaan.  En rapidito, de hecho.  Iedereen weer bezorgd omdat ik dat deed...!  Maar er is niks gebeurd, ik vond het nog wel eens leuk om te doen.

Om het lijstje verder aan te vullen:
- Bidden voor het eten (Jeniffer en de gastfamilie).
- hangsloten
- afval naast de weg
- pelicanos, en andere vogels
- korrelige pasta in een plastieken pot = afwasmiddel

Daarnaast heb ik veel last van de muggenbeten.  Ik gebruik wel repelente, maar toch weten ze mij te vinden.  Het toetsenbord gebruiken blijft ook een uitdaging.  't Is goed voor mijn geheugen, aangezien niet alle symbolen achter de toets zitten waar ze opstaan.  En 't is hier sowieso nog altijd in qwerty te doen, maar dat was ik snel terug gewoon.  10 jaren vlogen voorbij, maar het typen voelt soms als gisteren.  Tot slot: Nee, ik ga niet mooi gebruind terug komen.  Het is hier niet de gewoonte om in de zon te zitten, en ik ben hier om me catracha te voelen.  Dus ik zit veel binnen of in de schaduw, como hacen los catrachos.