de voordelen

Vorige week bedacht ik me om eens te proberen de voordelen van de absurde maatregelen te bedenken. Jawel, ik gebruik krachtige woorden, naar voorbeeld van hoe de msm (mainstream media) dat doen. Zij doen dat om de mensen steeds banger te maken en steeds meer controle te krijgen. Het lukt aardig. Maar goed. Vorige week bedacht ik me dat. Ik doe een poging:

- Ik kon vanuit mijn kot vlotjes sparen.

- Ik ging kamperen met Chris en ontdekte dat ik het heel graag doe.

- Je hebt plaats als je ergens op restaurant gaat, mensen kijken niet in je bord.

- Anderen respecteren je persoonlijke ruimte meer.

- In het laatste trimester groeiden we als collega's dichter naar elkaar toe.

Die laatste doet er eigenlijk niet toe. Want ik spreek het intussen uit. Ik heb nog drie weken. Dat is mogelijk te weinig, aangezien ik nog niet in gang ben geschoten. Ik heb ook weinig energie. Ik ben te ongelukkig. Ach, er is ook een plan B. Hoewel dat niet hetgene is dat ik echt wil. Maar het is er. Dus ik ga me er niet druk om maken.

Dat was dus vorige week. Vorige week waren we alweer aan het kamperen. Het doet me echt veel deugd. Ik kan dan redelijk goed vergeten wat er allemaal gaande is. Wij met onze tent, geen andere mensen. Ik sprak zelfs uit dat ik eens voor een tiental dagen wil gaan kamperen. Ook nog deze zomer.

Die wens, in combinatie met het idee van met onze festigroep een eigen Antilliaanse te houden, zette me deze week aan het zoeken. Uiteindelijk kon ik de twee combineren, en boekte ik een terrein in Groningen, waar we met onze groep naartoe kunnen. Tot natuurlijk iedereen weer in die angst vervalt... Dus we gaan met z'n drieën uiteindelijk. Officieel geen Antilliaanse, geen dans. Pfff.

Het is allemaal zo buiten proportie! Dat je dat niet ziet! Komaan seg! Mensen beboeten omdat ze zichzelf gezond willen houden door in de buitenlucht geen mondmakser op te zetten. Mensen beboeten omdat ze hun hond 's nachts nog even een plasje willen laten maken. Bij mensen in hun huis binnen mogen, om te controleren of ze zich aan de regels houden. Man, man, man. Wat een schrikbewind wordt er hier gevoerd!

Ook ik ben er niet ongevoelig voor. Ik héb schrik. Want ik hou me niet aan die maatregelen. Die maatregelen slaan op niets! Helaas is er een wereldwijde censuur bezig die ervoor zorgt dat de msm vrij spel hebben om met hun zorgvuldig gekozen woorden mensen voortdurend te brainwashen. En zeg niet dat jij niet gehersenspoeld wordt! Je kan er amper onderuit!

Een voorbeeld... Ik zou deze week op babybezoek gaan in Gent. De baby werd geboren 4 dagen voor de eerste lockdown. Dinsdagmiddag belt mijn vriendin me op, om te vragen of ik het bezoek nog zie zitten, want ik woon tenslotte in Antwerpen. Natuurlijk zie ik dat nog zitten! Ik pols ook even of het met kuzzel of afstand is. Met afstand, zo blijkt. Oké, duidelijk. Geen probleem. Dinsdagavond belt diezelfde vriendin me opnieuw op. "Ik heb net naar het nieuws gekeken en het lijkt me beter om onze afspraak toch af te zeggen". Neen, mensen kunnen niet meer voor zichzelf denken. Mensen kunnen hun natuur niet meer volgen.

Wij gaan dus volgende week opnieuw naar Nederland. Dat is toch het plan. Want mensen in mijn omgeving proberen mij bang te maken door de berichtgeving in de msm door te sturen. Echter, wat men daarin verkondigt, is alweer een leugen. Uiteraard. Er is geen verplichte quarantaine, het wordt enkel sterk aangeraden. En aangezien wij eigenlijk gewoon in ons eigen huisje gaan zitten en niet op zoek zijn naar contact met anderen, lijkt me dat dik oké.

Ja, wat een voos experiment op de mens is dit toch. De voorbije twee weekends kwamen we samen met de vrienden. Het was redelijk leuk. Ik heb relatief veel gedanst, aangezien dat mijn grootste basisbehoefte is. Het was plezant. Tot er over de huidige situatie gesproken werd. Want men beoogt duidelijk te weten te komen wie voor zichzelf kan denken en wie niet. Die eerste groep is klein. En zo verdeelt men mensen die jarenlang één groep vormden in twee kampen. Triestig.

Goed, ik ga proberen nog iets anders te doen. Geen idee wat. Ik slaap heel slecht, waardoor ik met minder energie opsta dan de weinige energie die ik de avond voordien nog over had. Deze namiddag mag ik nog eens een half uurtje op bezoek bij Elzy. Doch, ik kom echt niet graag meer buiten. De confrontatie is hard. Eergisteren reed ik naar Sieglinde. Ik was onze straat nog niet uit of ik barstte al in tranen uit. Ik wil deze wereld niet!

Op dit moment voel ik ook de behoefte om langer dan een week weg te gaan. Op dit moment denk ik dat ik mijn verblijf ginder ga willen verlengen. Zolang mogelijk in Nederland zijn. Daar doen de mensen tenminste nog een beetje normaal. Buiten de afstandsregel gelden er daar geen beperkingen. Ook dat is onmenselijk, maar in verhouding met hier valt het nog wel mee. Mijn buren waren dinsdag nog eens even thuis. Zij omschreven het heel goed: Hier in Antwerpen hangt er een heel agressieve sfeer, met dat beboeten en zo. Klopt. We leven meer en meer in een dictatuur. Hoe kan het dat je dat niet ziet?