Beetje raar om weer gewoon met de deur in huis te vallen, hoewel ik hier eigenlijk mag doen wat ík wil. En toch. Toch lukt dat niet. Want in emotionele momenten, kom ik emotioneel typen. Niet altijd een succes. In ieder geval. Voor de chronologie: We gingen naar Texel. 't Is er mooi. Een aanrader. Behalve wanneer je tegenslag hebt met de veerboot, zoals wij. Te veel tijd staan wachten. Maar ja. 't Is zo. En ja, ik had ook mijn slechte momenten; dagen zelfs.
Ik slaap terug beter. Maar ik ga slapen en sta op met dezelfde gedachten. Elke dag opnieuw.
's Avonds / 's Nachts ga ik pas naar bed wanneer ik denk dat ik echt wel zonder al te veel gepieker in slaap kan vallen. Wakker worden is altijd met het besef. Eventjes. Een kwartier tot een half uur. En meestal kan ik het nadien parkeren. Of zoiets.
Ik weet niet of het parkeren is. Ik weet ook niet of parkeren goed is. Mogelijk niet. Waarschijnlijk niet. Want parkeren lijkt wel negeren. In ieder geval, het passeert meestal na een korte tijd. Echter, wanneer ik de kans krijg om er iets van te zeggen, of zo ... Ik weet het niet .... Vanmorgen was het anders. Vanmorgen deelde ik mijn frustraties, het feit dat ik er elke ochtend mee wakker word.
En dat heeft ervoor gezorgd dat ik het heel de dag bij hield. Heel de dag zat het aan de oppervlakte. En bij het avondeten komt het er dan terug uit. En dan is het weer om zeep. Een zoveelste gesprek over mensen die hun energierekening zó abnormaal zien stijgen, met hetzelfde verbruik, en ik zit op mijn paard.
Want hij heeft toch wel geluk. Geluk dat wij hem dat huis gunden mét zonnepanelen. Té veel zonnepanelen voor 1, 2, 3 of 4 personen. Dus met andere woorden: amper energiekosten. Weer iets dat hij heeft. Hij, koning, heeft alles, en ik heb niets (van dat). Damn. En nee, Tik Tok filmpjes gaan daar niets aan veranderen. Niets. Ik ben kwaad, verdomme! Mag het, ja?
Neen, het mag niet. En weer zijn we op dat punt. Minstens één keer per week zijn we op dat punt. En zolang hij de andere kant kiest, zolang hij niet voor mij opkomt, zolang hij niet duidelijk zegt dat híj de dingen fout aanpakte, zolang blijft dit een probleem. Telkens opnieuw. Want blijkbaar is de koning untouchable. En moet Fie maar gewoon bijdraaien.
Dus neen. De vakantie was geen wonderbaarlijk redmiddel. Was ook niet wat ik verwachtte. Maar wel wat 'de maatschappij' dan denkt. Neen. Het was het niet. Die situatie blijft donker weer. Donker weer dat niet opklaart. Donker weer dat me telkens opnieuw vertelt dat ik alles moet hertekenen. En dat kan ik nog niet. Nee
1 opmerking:
het zal wel goed komen, nog wat geduld hé.
niet fijn, dat weet ik , maar toch , geef jullie relatie niet op voor iemand anders, nee niet doen. jullie komen er wel uit, een lange weg dat zal wel zijn, maar komt goed
veel meer kan ik er niet over zeggen, alleen je bent sterk!!! jij kan dat
altijd welkom hier , dat weet je en Chris ook
probeer de negatieve gedachten achter jou te laten en bekijk het positief wat jullie er samen kunnen van maken
Een reactie posten