:-(

Neen, vakantie is niet leuk.  Nu ja, het is allemaal nogal dubbel, zoals zo veel in mijn wereld momenteel.  Het doet goed de druk even niet te ervaren, maar het geeft me ook te veel tijd.  Eerst duurt het ontzettend lang eer ik opsta, ik zou liefst een hele dag in bed blijven.  Eens ik uit bed ben, beginnen de tranen te vloeien.  En zo gaat dat dan enkele uren, tot het water op is.

Wanneer ik ga werken, gebeurt dat uiteraard niet.  Ik sta regelmatig huilend op, maar dien me te herpakken om er te staan.  Nu hoef ik me niet te herpakken, ik heb geen plannen.  Dus huil ik, maar dat is zo vermoeiend.  En zo pijnlijk.  En ik schrijf.  Ik schrijf veel: hier en in mijn boekje.  Vorige nacht heb ik anderhalf uur lang geschreven, het bleef maar komen.  Net zoals de tranen, die blijven maar komen.

Hier ben ik persoonlijk, maar geloof me, in mijn boekje gaat het nog veel dieper en is het nog veel eerlijker.  

Imhz; Hdzp; Iwht

Drie zinnen die zeer vaak terugkeren op papier.  Telkens opnieuw, want het blijft wat me bezig houdt.  Het blijft wat ik wil, voel en wens.  Dat blijft het.

Vanaf vandaag staat ons huis te koop via een immobiliënkantoor, vanaf morgen zal er een groot bord aan de slaapkamerraam hangen.  Eens het huis verkocht is, zal het allemaal zeer spannend worden.  Aangezien ik nog steeds geen idee heb wat ik hierna zal doen.  Wat ik wil, voel en wens.  Enkel die drie zinnen hierboven, dat wens ik, wil ik en voel ik.

Tja, we zien wel, dat herhaal ik vaak.  We zien wel.  Gisteren maakte ik zelfs een grapje in mijn boekje daarover: amai, mijn ogen.  Maar door al dat zien, denk ik echt niet na.  Ik kan niet helder nadenken.  Dat ging enkele maanden geleden niet, en dat gaat nog steeds niet.  Ik ben aan het leven, a gozar, en dat kost veel geld.  En daar lig ik helaas niet van wakker.  Het zal de toekomst bemoeilijken, maar dat zijn zorgen voor morgen, denk ik dan.  Nu is nu, en nu voel ik me niet goed en tracht ik dat op te lossen door vanalles en nog wat, of zoiets...pfff...chaos...