donderdag 13 maart 2014

ya llegó el momento


Tijd voor nog eens een p'ke?  Aangezien de P er nog steeds is.  En het is al wat me echt bezig houdt.  Dat en dansen.  D'kes.  Zin om te schrijven, zeker weten.  Maar meer zin om te dansen.  Twee weekends niet dansen, te lang.  Dus ging ik op woensdagavond eens naar de dansles. Op zoek naar iets dat ik niet vond.  Migraine tegen het einde, tranen in de auto.

... y solo lo quiero compartir contigo

Ik zit nog altijd vast.  Nog steeds.  Ik krijg goede tips.  En ja, er zijn betere dagen.  Echter, ik weet niet goed hoe dat komt.  Blokkeer ik het op die momenten?  Verdwijnt de hoop?  Uiteraard wel, hoewel...ze is er nog hoor.  Goed wetende, verstandig genoeg zijn, maar toch ook niet.  Dat stomme gevoel, hé.  Goeie tips: kwaad worden.  Ik word ook kwaad: op de chauffeur die mij irriteert, op Saar, op nog een chauffeur, op mijn moeder, op een andere chauffeur,...

Si me enojo contigo, me enojo conmigo

En kwaad worden op mezelf, dat heb ik niet nodig.  Dat weet ik ook.  Maar zo gaat dat dan wel.  Mijn werk biedt wat structuur.  Het betekent dat ik ervoor zorg dat ik tegen het gewenste uur aanwezig ben.  Dat is al een hele opgave: opstaan.  Verder zit er in mijn leven nog steeds weinig structuur.  Ik ervaar vooral veel onrust, ook 's nachts.

.... como me gustaría odiarte como me odias tú

Dus, tijd voor nog een p'ke.  Want je wil dit niet lezen.  En ik blijf erbij: het is mijn wereld en zo ziet ie eruit momenteel.  Maar soms geeft het ook mij een nog slechter gevoel.  Als ik kom teruglezen.  Daarom probeer ik het nog eens.  Misschien sta ik hier morgen al terug, misschien ook niet.  Misschien...  Misschien kom ik de playlist eens aanpassen, misschien ook niet.  Misschien....

Geen opmerkingen: