duveltjeskermis

Geen idee of het hier ook het geval was, maar ik heb dit weekend Duveltjeskermis gezien.  En nog wel wat andere weerfenomenen.  De schoonheid van de natuur, laat het me zo stellen.  Daar tracht ik dan van te genieten, en zo heel even genieten is al heel wat.  Trots op mezelf, hihi.  Nog steeds met een dubbel gevoel, want ik zou niet liever willen dan genieten... (trouwe lezers kunnen dit probleemloos aanvullen)

Ik ben dus terug van een weekendje onthaasten.  Het was leuk.  We picknickten op de hotelkamer (memories....), wandelden in de regen, bezochten de 5 bezienswaardigheden, dineerden zeer uitgebreid, werden fantastisch vriendelijk bediend, lieten ons masseren.  Ik nam ook de tijd om wat te schrijven en af en toe een traan te laten.

Ik ervoer weer vele gevoelens en kreeg mijn gedachten niet zo goed geordend.  Ik voelde alweer dat ik zoveel voel.  En dat ik die gevoelens wil volgen, maar dat daar vele limieten aan zijn.  Zo bezochten we de tentoonstelling 'Family of Man', en gaf me dat enorm veel zin om zelf terug meer te fotograferen.  Maar naast de tijdslimiet, is er zeker ook de financiële grens.  Want als ik me terug op fotografie zou concentreren, wil ik ook een beter fototoestel.  En wil ik meer doen met die foto's dan wat ik nu doe.  En dat vraagt tijd.  Alles vraag altijd maar tijd.  

Ik schreef dus over Duveltjeskermis.  Het was prachtig.  Vooral nadat ik Stallie thuis had af gezet.  Ik reed van de Brusselse Ring de E 19 op, en daar was hij: de mooiste arco iris die ik ooit gezien heb!  Hij leek door de bomen te lopen, of er voor, of er achter, of zo...  Het was echt zo mooi om te zien!  Een zeer fotogenieke regenboog, dat was het :-).  Maar ik was aan het autorijden, en bovendien had ik niet eens een fototoestel mee.

Onderweg van Luxemburg naar België, reden we trouwens in alle weersomstandigheden.  We hadden het geluk om langs witte velden te rijden en over hagelbollen te glijden.  Daarnaast zagen we ook enkele regenbogen, prachtig witte wolken, zonnestralen gemengd met regen, onheilspellend donkere lucht,...  Kortom: we konden genieten van het weer.

Dit weekend kaderde perfect in Stallie haar 'happy me at 40'.  Mij heeft het geprikkeld om een 'happy me at 30'-lijst te maken.  Sowieso geloof ik dat mijn dertigste verjaardag/levensjaar geweldig wordt.  (Geweldig is overigens niet zo'n geweldig woord, ik weet ondertussen weer van waar ik het haalde.)  Dus, misschien maak ik ook wel zo'n lijst.  Misschien, quizás, tal vez.  Maar misschien hou ik het gewoon op genieten en mijn gevoel volgen.  Misschien is dat genoeg.  Misschien.  Ik laat mijn ogen nog wel wat werken.

Proficiat Fie, je bent erin geslaagd een positieve(re) entry te schrijven.  Proficiat Stallie, jij hebt hier zeker toe bij gedragen!  Bedankt voor het fijne gezelschap!