anti-winterdip

Jawel, ik denk nu al aan de winter.  Niet erg mindful, al dat vooruit denken.  Tja, mindfulness is dan ook m'n ding niet.  Dus kijk ik vooruit, omdat ik wat bang ben voor de toekomst.  Ja ja, vooruit denken maakt misschien/waarschijnlijk onnodig bang.  Se, het is nu zo.  Soy quien soy, dat weet je al.

De eerste maand vakantie zit erop.  Ik heb al heel fijne momenten beleefd, maar ik voel ook dat ik nog altijd snel uit balans word gebracht.  Ik kan nog steeds drie dagen huilend in pyjama doorbrengen.  Ik ben nog steeds moe, ook als ik vele uren in mijn bed doorbreng en siësta's hou.

Er is een mogelijke verklaring gevonden in mijn bloed.  Ik heb blijkbaar klierkoorts gehad.  Wanneer, dat kon de arts niet zeggen.  Wel dat ik het zeker heb gehad, en dat ik er mogelijk nog moe door ben.  Het zou wel heel veel zaken kunnen verklaren.  Want als ik effectief ziek was afgelopen schooljaar, en maar bleef doorwerken, is het niet zo gek dat ik daar depressief van werd.  Echter, aangezien men niet weet wanneer ik het had, durf ik nu ook niet alles daarmee verklaren.

In ieder geval, ik voel me nog altijd niet terug top.  In mijn hoofd zit veel dat ik wil doen, maar lichamelijk lukt het vaak niet.  Ik probeer te blijven rusten, want ik wil in september uitgerust kunnen beginnen.  Hoewel ik steeds meer schrik krijg dat dat niet gaat lukken.  Ik heb momenteel bijvoorbeeld een zware verkoudheid, die me al een week veel binnen houdt.  Nee, ik geloof niet dat ik terug in orde zal zijn in september.  Doch, ik geloof evenmin dat ik zal thuis blijven van mijn werk.

Omdat ik het gevoel heb dat ik van een winterdip in een depressie terecht kwam, dewelke nog niet voorbij is, en de dagen alweer korter worden, heb ik besloten dat ik de volgende winterdip de kop wil indrukken.  Ik weet niet of het alles zal oplossen, maar we hebben een reisje geboekt voor in de herfstvakantie.  We gaan naar Madeira, waar het volgens internet goed overwinteren is.

Ik kijk er nog niet erg naar uit, eigenlijk.  Zo erg vind ik dat.  't Is de waarheid.  Ik ben met zoveel bezig en er lijkt zo weinig te veranderen en het lukt me maar niet.  Soite, genoeg gezaagd, hé.  Het zal wel goed doen om even weg te zijn wanneer het hier al koud en grauw is (misschien, vorig jaar heb ik in de herfstvakantie op een terras gegeten in de Ardennen).  Of het zal gewoon goed doen om even weg te zijn.