politiek

Jawel, ik ga een onderwerp aansnijden dat zich nogal in een grijze zone bevindt.  Want het is tegen de sociale regels om te spreken over politieke voorkeuren.  Iets dat ik nooit goed heb begrepen.  Het is zoals je loon, daar hoor je ook niet over te praten.  Ik vind dat allemaal nogal belachelijk.  Maar toegegeven dat ik mijn gedachten erg wik en weeg voor ik ze hier neerschrijf.  Ik doe mijn best om me sociaal wenselijk te gedragen.  Ook al lukt het niet altijd goed.

Zondag mogen we met zijn allen bolletjes gaan kleuren.  Of op een scherm gaan tikken. Velen van ons zullen het tweede doen, geloof ik.  Ik zei het eerder al eens, toen ik over circussen schreef.  Hoe ouder ik word, hoe minder zinvol het me lijkt.  Hoewel ik wil blijven geloven in democratie en in de kracht van mijn stem.  Doch, het is niet altijd even makkelijk.

Ik sprak er de voorbije dagen enkele keren met vrienden over.  Want het is de eerste keer dat ik mag gaan stemmen in de grootste stad van Vlaanderen.  Het stad, zeg maar (jep jep, dikke nek).  Behoorlijk ingewikkeld, want ik ga dus drie (!) keer mogen kiezen.  Voor de provincie en de gemeente, zoals elke Belg.  Maar in Antwerpen kiezen we ook nog eens voor het district.  En om het allemaal heel simpel te houden (yeah right *oh, oh, 't is een haakjesdag), komen partijen in verschillende coalities op in die verschillende districten en voor de gemeente.  

Ik ben er nog niet uit, wat ik zondag zal doen.  Ik heb folders bij gehouden, en ik wil iedereen / elke partij gelijke kansen geven.  Dus ik lees alles door, ook de brochures van de partijen waarvoor ik waarschijnlijk nooit zal kiezen.  Momenteel heb ik twee hoopjes: misschien en nog te lezen.  Dat tweede stapeltje is hoger...  Wat ik mis, is gemakkelijk toegankelijke online informatie.  Ik bereidde afgelopen weekend lessen voor rond de verkiezingen en ontdekte dat we het echt wel van de folders moeten hebben.  Online is het een jungle, met véél te véél media-aandacht.

Ik deed intussen ook een stemtest, en het resultaat daarvan vond ik deels verrassend.  't Is natuurlijk dat ik nog niet in Berchem woon, en dus ook niet helemaal weet wat ik vind van de huidige situatie op sommige vlakken.  Ach, misschien beslis ik achter het gordijntje zondag.  Of stem ik blanco, zoals die ene vriendin die vindt dat het een te groot circus is deze keer.  Maar blanco, dat voelt echt alsof ik niets gedaan heb.  En zo zit ik niet in mekaar.

Vanavond keek ik naar een reportage van Panorama, van 30 jaar geleden.  Het ging over de Seefhoek, waar ik zelf vier jaren gewoond heb.  Ik heb met een heel wrang gevoel gekeken.  Ik vond het erg om zien dat sommige dingen na 30 jaar nog hetzelfde waren.  Het deed pijn om zo'n openlijk racisme te zien.  Doch, anderzijds moest ik aan mezelf toegeven dat er blijkbaar problemen waren toen ik nog niet lang op deze aarde rondliep, en dat er nu nog steeds problemen zijn die toen op steenharde wijze voorspeld werden.  Ik had al bijna zin om 'die racisten' gelijk te geven.  Echter, dat is niet wie ik ben, dat is niet wie ik wil zijn.  Dus ik hou het erop dat er iets serieus mis is gelopen in het verleden.  De wij-zij-cultuur heeft ons geen van allen goed gedaan.  En die zorgt er nog steeds voor dat er bepaalde problemen zijn. 
Amai, ik voel zo'n behoefte om mezelf hier te gaan verdedigen.  Terwijl dat eigenlijk toch niet nodig is?  Ik wil er wel eens over in gesprek gaan hoor.  Ik besef dat dit éénrichtingsverkeer is en sommigen mij nu van weerwoord willen dienen.  Ik sta ervoor open.  Wanneer ik wat minder moe en kwetsbaar ben, dat wel.  [Ik probeer het daar nu niet over te hebben, deze post hoeft niet volledig over mij te gaan.]

Soite, die reportage heeft er stevig ingehakt, bij mij.  Ze gaat nog een tijdje nazinderen.  Want zaken als kinderen met ballen op de straat, nachtlawaai, sluikstort, op andermans auto leunen,...waren dus 30 jaar geleden ook al een issue in die beruchte Seefhoek.  Ik vind het zeer triest dat daar zo weinig rond gewerkt is.  Schiet door mijn hoofd: "In de Seefhoek zou ik wél weten op wie stemmen."  Maar dat is wat kort door de bocht.  Want die programma's heb ik helemaal niet gezien, dus daar kan ik nog minder over zeggen dan over het district waar mijn toekomst ligt.  Doch, ik ken het daar wel beter.

Ach ja, politiek.  Er wordt veel over gezegd en geschreven.  Vele mensen praten erover, zagen en klagen.  Maar oh wee als je politiek kleur zou bekennen.  Dat mag niet hoor!  In wat voor een vreemde samenleving leven we soms toch.  Oh, nog iets mooi dat me te binnen schiet, een mooie afsluiter ook.  Er circuleert een filmpje van Groen, de samen-living, heel schoon.  Temeer omdat er twee jonge mensen in komen die ik effectief ken.
~Dicen que la belleza está en el interior, pero yo creo que también hay gente guapa en la costa.~ een flauwtje om mee te eindigen