nog meer weekendse impressies

Laat ik starten met dat het me enorm veel deugd heeft gedaan.

Eigenlijk ben ik te moe om hier te schrijven.  En toch wil ik het.  Het hele weekend had ik zoveel ideeën om hier neer te typen.  Te veel om op te noemen.

Helaas kan ik niet anders dan starten met datgene dat toch wat invloed had op het weekend.  "Ik amuseer me toch beter met al mijn vrienden rondom mij!"; "Ooit gaat hij terug naar zijn leven, want dit is niet zijn natuur." ; ....

Vier uren slaap op twee nachten.  Dus dit wordt weer een rommeltje.  Zo'n rommeltje als die tent van mij, zo'n rommeltje als mijn auto, zo'n rommeltje dus.  Een rommeltje.  De zon die het regelmatig liet afweten, zorgde nochtans voor aangenamere temperaturen binnenin de tent.  En toch sliep ik zo weinig.  De eerste nacht (euh, nacht? ochtend eigenlijk) lag dat aan de storm die over de camping raasde.  Die storm nam de twee partytenten mee die bij onze groep stonden.  En glas en zo.  Vanalles.  Eigenlijk.  Ik vond het vrij angstaanjagend.  Na die storm dronk ik nog wat rum en belde ik mama en Lolly.  Uiteindelijk besliste ik om 8:00 dat het tijd werd om te slapen.  Tot half 10.

Vanmorgen kroop ik in de tent.  Ik sliep nog zeer goed toen één van de vrienden haar muziek opzette.  Dat was 2,5 uur nadat ik in mijn slaapzak kroop.  Dus veel te weinig slaap.  Maar dat hoort erbij!  Het hoort erbij, en het is fantastisch!  Mijn vrienden zijn fantastisch!  Ook al kunnen zij vermoeide Fie niet aan.  Want vermoeide Fie is vermoeiend.  Ik weet dat zelf ook wel.  Dus hield ik me wat rustiger (= afzijdig) deze voormiddag.  Ik trachtte dat toch.

De optredens?  Oké.  Soca heeft een goede indruk op me nagelaten.  Soca maakte me echt goed gezind, en gaf me de kans om even alles fysiek te geven.  Verder was het zeker ook leuk, maar Charanga Habanera in juni was veel beter dan alle artiesten op Antilliaanse samen.  Maar het was leuk.  Het was goed.

Het was ook goed dat ik eens kon huilen.  Dat was echt nodig.  Vrijdagnacht wist ik op voorhand dat het zou gebeuren.  Bachata als laatste van de avond, dat kon niet anders.  Het was oké.  Vorige nacht was het daar door een kleine trigger.  Rum op mijn lijf nog voor ik een slokje kon drinken.  Dat was genoeg.  Ik heb op dat moment afstand genomen van iedereen, en rustig alleen rondgewandeld en luid gehuild.  Men hoort dat toch niet met die muziek, hehe.  Het deed goed, echt wel.

Maar naast huilen, heb ik gelukkig ook verschillende gelukkige momenten meegemaakt.  Nu, dat huilen maakte me ook gelukkig hoor, achteraf toch.  Echt, ik ben zó blij dat ik Lara, Fanny en Tom leerde kennen.  ZO BLIJ!  Het zijn zo'n fantastische mensen.  En de vrienden van mijn vrienden, zijn ook leuke vrienden.

Ik ben er wat uit, uit het schrijven.  Ik heb ondertussen ook rustig gegeten en bijgepraat met mijne Lolly.  Dus ik denk dat ik ga afronden.  Nog even kiezen voor de luie avond in de zetel, kijkend naar voetbal en zo.

Ah ja, nog even tussendoor, ter herinnering: Ik koop morgen een appartement aan!  Wow, zo open van mij!

Want open kan ik zijn.  Maar gdvd, sigues en mi mente