gedwongen diesel

Voilà, daar komt het!  Het komt, het komt!  En eigenlijk vind ik het leuk!  Goed zo, Fie!  Alleen het opstaan en de autoritten, daar zie ik tegen op.  Maar het ritme, de leerlingen, het werken op school en thuis,...  ja, eigenlijk zie ik het volledig zitten!  Super, toch?  Hoe dat komt?  Geen idee.  Ik denk dat ik een vermoeden heb.  Denk ik.  Maar denken is niet genoeg, voelen evenmin.  Laat ik gewoon blij zijn dat het zo is.

En toch, toch...toch wil ik vandaag niet werken.  Gedwongen, weliswaar.  Want ik zou een hele dag kunnen werken, of enkele uren.  Maar ik doe het niet.  Ik weiger.  Waarom?  Wel, omdat ik dinsdag een hele namiddag tijd ga hebben, want dan overbrug ik op school voor de klassenraad 's avonds.  Dus kan ik dat werk toch beter nog twee dagen laten liggen, mijns inziens.

Het probleem is wel dat ik niet weet hoe ik die tijd wel ga invullen.  En dat is natuurlijk ambetant.  Nog enkele uurtjes, en dan heb ik wel een boeiende bezigheid.  Een spannende bezigheid, eigenlijk!  Dé overdracht!  Net in deze drukte!  Maar het biedt perspectief, en dat is echt nodig.

Want Lolly en ik, het is niet altijd makkelijk.  Gelukkig zien we elkaar echt wel graag, dus het komt wel goed.  Maar op dit moment weet ik niet zo goed wat ik best doe, als het over hem gaat.  Ik tracht eigenlijk zo weinig mogelijk bij hem te zijn.  Echter, misschien vindt hij dat juist niet leuk.  Doch, ik wil hem zijn privacy gunnen.  Voor zover dat kan.  Dus breng ik heel veel tijd door bij mamie, en op andere plaatsen.

Zonder Saar zou ik vandaag al beginnen verhuizen.  Kamperen in mijn eigen appartementje.  Maar dat gaat niet voor haar.  Nu heeft ze terug een thuis, denk ik.  Ze lijkt toch meer op haar gemak de laatste tijd.  Maar ik ben te weinig daar.  En dat gaat nu alleen maar erger worden.  De driehoek Antwerpen, Lier, Mechelen.  Een driehoeksverhouding met drie steden.  Het worden boeiende tijden.

Amai, ik schrik dat ik al zoveel heb geschreven.  Want ik voelde me aanvankelijk niet echt in een schrijfbui.  Zo zie je maar.  Het is gewoon dat ik een bezigheid zocht.  En die heb ik dus hier even gevonden!  Maar nu ik erover nadenk, weet ik plots niets meer.  Dus ik ga stilaan eindigen.  Wel nog even zeggen dat ik eigenlijk een heel mooie lessenrooster heb.  Pijnlijk voor de ochtenden, maar verder mag ik zeker niet klagen.  Het wordt een leuk schooljaar, met leuke vakanties en volgend jaar een jaar lang mijn verjaardag vieren.  Ik zie het zitten!  Zo positief is dat!  Het komt helemaal goed! Helemaal!