Dit is de derde keer vandaag (of sinds ik uit mijn bed ben vanmorgen) dat ik de laptop opzet.  Ik heb nochtans gepland om naar Elzy en papa te gaan vandaag.  Doch, het lukt niet.  Het is weer zo'n dag van hangen in de zetel, verhuizen naar bed, daar nog wat hangen, terug verhuizen, wat rondlopen, eens naar buiten, terug hangen,...

Ik slaap slecht en sta bijgevolg ook slecht op.  Dit is de derde dag dat ik niet naar Berchem ga, en momenteel ziet het er naar uit dat ik er morgen ook niet geraak.  Maar het is nodig, dus ik zal het wel doen.  Ik ben echt niet goed bezig, Elzy zo verwaarlozen.  Ik vind het gewoon heel moeilijk om mensen te zien als ik me voel zoals ik me nu voel.

De oplossing lost niks op.  Ik heb het uitgesproken, het is niet doorgedrongen.  De andere hulplijn heb ik intussen gecontacteerd.  Ik twijfel nog steeds of het iets gaat uithalen.  Ik weet niet of ik er goed aan doe.  Het zou zich tegen mij kunnen keren.  En mogelijk biedt het geen uitweg.  Maar als je niks doet, kan je niks verkeerd doen, zeker...

Nee, het wordt een hangerige dag.  Naar Lier rijden gaat me geen goed doen.  Rijden gaat me geen goed doen.  Spijtig dat het zo loopt.  Spijtig dat ik al twee jaar na mekaar geen leuke zomervakantie heb.  Spijtig dat ik de foute keuze maak.  Spijtig, maar het is zo.  Ik zit vast.

La verdad que no tengo idea como salir. No tengo idea como se va a acabar eso.  Este mes andamos cuatro años, pero no tengo ganas de celebrarlo.  Quisiera desaparecer.