Geef hem een kans.

Dat het hier al twee weken rustig is, is geen toeval.  Want na mijn laatste post, een therapiesessie en een namiddag bij mijn vriendin, besloot ik het los te laten.  Dat ging niet zomaar, ik maakte een hele lijst van te bespreken items en die bespraken we één voor één.  En dan probeerde ik het achter mij te laten.

Over het algemeen lukt dat behoorlijk, maar het feit dat ik hier nu zit, betekent niet veel goeds.  Spijtig, want eigenlijk zou ik wel leuke dingen kunnen komen vertellen.  Maar vanavond voel ik me niet leuk, dus dan gaat dat niet.  Ik weet wel dat mijn lezers beter verdienen, maar ze zullen nog even moeten wachten.

Ik begon maandag terug te werken en vier dagen verder ervaar ik al heel veel stress en vermoeidheid.  Uiteraard.  Ik heb geen energie bij geladen tijdens de zomer, en reserve had ik al niet.  Herstel na een depressie, rouw, bewindvoering, verhuis, verbouwing, boerengat,...You get the picture.

Ik kom al vier dagen uitgeput thuis, met in mijn hoofd alleen maar het idee dat ik wil werken.  Ik probeer mezelf ervan tegen te houden, doch de gedachte krijg ik niet weg.  Vandaag sprak ik met mezelf het volgende af: Ik werk vanavond even goed door, en dan neem ik nog drie dagen vakantie (of verbouwverlof, eigenlijk). Doch, het lukte niet.  Want eens Chris thuis was, diende ik voor eten te zorgen, dan voor Saar, haar kattenbak uitwassen, vieze blikken omdat ik mijn voeten op de verkeerde plaats zet,...en dan is 't gedaan.

Nu is 't gedaan.  Ik heb kwaad mijn computer uit gezet (ik zit nu in bed met de laptop op schoot) en besloten dat ik niet kan werken in het huis dit weekend.  Neen, ik ga werken voor school.  En naar Elzy.  Want dat is alweer van begin vorige week geleden.  Geen vakantie meer, geen vakantie gehad.

En dan begint dat molentje weer te draaien.  Ik had het vrij goed los gelaten, maar ik voel dat ik zo ontzettend weinig energie heb. En ik haat dat.  Ik kan nog steeds niet afspreken met vrienden, want ik heb alleen maar een beetje energie om mijn job te doen.  That's it.  Omdat ik geen vakantie kon nemen, omdat ik het niet verdiende.

En dat is het.  Misschien vertel ik ooit nog iets over logeren in een boomhut, want dat deden we vorige week twee nachten.  Misschien vertel ik nog wel eens over La casa de papel, want die serie zijn we beginnen kijken door dat ene liedje van op Tomorrowland.  Misschien vertel ik over de vooruitgang in het huis, hoe vuil de werkmannen alles achterlaten, te maken keuzes rond de badkamer.  Misschien doe ik dat, maar niet vandaag.