te extraño

Je zou denken dat het wat afneemt, maar niets is minder waar.  Het gemis wordt groter.  De voorbije twee weken bleef het maar groeien.  Hoe minder ik weet, hoe meer het groeit.  Maar weten zou me waarschijnlijk nog een slechter gevoel bezorgen, dus blijf ik onwetend.  Ik blijf mezelf verbieden op zoek te gaan.

Natuurlijk gaat het beter.  Dat kan ik toegeven.  Het gaat beter.  Maar het is niet weg.  Het blijft een feit dat ik ja zou zeggen.  Nog steeds.  Hoe kwaad ik ook ben.  Ik zou ja zeggen.  En dat is niet leuk.  Er is weer even niets anders dat me bezig houdt.  Echter, ik wil er niet te veel over schrijven.  Toch hier niet.  Want ik schrijf veel, in het boekje dat ik altijd bij me draag.  Het staat vol brieven.  En ooit bezorg ik ze.

Dit weekend vloog om.  De nachten passeerden en toen was het dag.  Zowel vrijdag- als zaterdagnacht kwam er wat los.  Niet voldoende, omdat ik het masker terug opzette.  Maar meer dan de twee weken die vooraf gingen.  Dus dat is goed.  Het is goed dat er wat los komt.  Hoe pijnlijk ook.

Op dit moment wil er ook wat uit komen.  Daarom dat ik kom schrijven.  Ik wil het masker niet laten vallen.  Ik heb nog veel werk.  Echter, ik kan me er niet op concentreren.  We zijn weer daar...  Ik kan alleen maar denken.  Piekeren.  Missen.  Vooral missen.  Elk moment opnieuw beleven.  Want dat gebeurt nog steeds.  Cada cada, het blijft.

In ieder geval, het weekend deed me goed.  De week die komt wordt vermoeiend.  Sowieso had ik al veel plannen gemaakt, elke dag wel iets.  Daarbij komt dat ik de voorbije twee nachten weer een slaaptekort opbouwde.  Dus de week wordt lang en vermoeiend.  Ik leg de wekker best weer ver weg.

Maar het was dus leuk.  Niet fantastisch, maar leuk.  Het bood wat afleiding, en de mogelijkheid om er even onderdoor te gaan.  Fie de panda.  Het was echt nodig.  I know, dit is nogal een saaie entry.  Ik voel me ook saai op dit moment.  Dan krijg je dit.  Ik heb nog een leuk gedicht dat ik hier binnenkort eens zal komen posten.  Sommigen zullen er weer foute ideeën bij ontwikkelen, maar dat is dan maar zo.  Het is een mooi gedicht.  Het komt nog wel.