Waarom nu?

Tja, waarom?  Omdat ik geloof dat excuses altijd nog mogen, ook wanneer ze schijnbaar te laat komen.  Omdat ik wil blijven geloven in de goedheid van ieder van ons.  Omdat ik niet tegen onrechtvaardigheid kan.  Omdat ook ik eens graag mijn hart lucht.  Omdat het me allemaal even te veel is.

Daarom.

Ja, het is weer even te veel.  Ik crash herhaaldelijk.  Goed zo!  Ook al heb je het gehad.  En vind je dat het tijd is om me te herpakken.  Of om het los te laten.  Wat dan juist?  Wat verwacht je?  Ik verwacht dat ik mijn gevoelens kan uiten.  Dat verwacht ik.  Met alle respect voor jou, maar dat is het enige dat me op dit moment kan helpen.

Oei oei, het komt weer allemaal zo vaag over waarschijnlijk.  Kort gesteld: Ik ben overwerkt zonder te werken.  Dat klinkt fout en dat is niet correct.  En dat is uiteraard niet het enige.  Het is eerder de druppel.  Ik ervaar veel stress door mijn werk, terwijl ik eigenlijk niet zoveel te doen heb.  Het zijn allemaal kleine prulletjes, die blijkbaar veel meer tijd in beslag nemen dan ik aanvankelijk dacht.

En zo geraak ik overwerkt.  Zo doe ik aan nachtwerk.  En neen, het is niet dat ik die dingen te lang liet liggen.  Zo is het deze keer niet.  Nu niet.  Het vraagt gewoon veel tijd, doordat de computer vaak tegenwerkt.  Zó frustrerend is dat!  Gelukkig kan ik deze week weer wat dingen eruit laten, het is een korte werkweek.  Al dansend zal ik verwerken.  Weeral