Mijn wereld is zo groot of klein als je zelf wil. Ik heb alvast twee werelden die ik graag combineer. Ik ben Belga con alma Catracha!
vrijdag 22 juli 2016
Québec
Sinds enkele dagen zijn we in de provincie Québec. Tot hiertoe bevalt ons dat minder. Als op dit moment iemand mij tips zou vragen over Canada, zou ik zeker Nova Scotia aanraden! De sfeer daar was zoveel leuker! En New Brunswick ook wel, maar daar verbleven we minder lang.
De mentaliteit in Québec is heel anders. Veel mensen hebben een air over zich. Wanneer ik in de stad op een toeristische plaats zei dat in mijn reisgids staat dat we de kelder gratis konden bezoeken, kreeg ik een erg kort antwoord. "For free? No, it is not for free.", antwoordde de dame met een irritante lach op haar gezicht.
Op de weg merken we ook een verschil. Mensen rijden hier meer zoals in België, agressiever. Er is meer verkeer dan in de andere provincies. De snelheidslimiet ligt hier lager (maximum 100 in plaats van 110), maar de meesten rijden sneller. Er wordt ook regelmatig aan bumperkleven gedaan.
Toch proberen we er uiteraard het beste van te maken. Hoewel ik Nova Scotia echt mis. Ik besefte ook dat we geen zee meer zullen zien, enkel nog meren. En we zitten al in de helft van onze reis! Momenteel zijn we in les Laurentides, een bergachtig gebied ergens tussen Montréal en Ottawa (via een omweg). We verblijven in de buurt van Mont-Tremblant, in een schattige studio met een prachtig uitzicht op het groen.
Helaas zijn er hier veel insecten, en gisterenavond heeft Chris eerst lang gejaagd en gemoord vooraleer we gingen slapen. We durfden het raam niet open laten, ook al is er een vliegenraam, dus het werd zweten geblazen! 27 graden is geen aangename temperatuur om te slapen. Ik sliep niet zo goed...
De stad Québec is mooi. Ze heeft inderdaad iets Europees, daar hou ik wel van. Toch waren we na één dag de stad al beu. Veel toeristen (we hoorden enkele keren Vlaams, dat was de eerste keer deze reis), veel drukte. Ik kocht mezelf een prijzige handtas, maar vind dat ik af en toe mezelf mag verwennen, hihi.
In ieder geval, eergisteren kropen we terug in de auto, omdat we geen tweede dag wilden rondhangen in de stad. We bezochten Wendake en de waterval van Montmorency. Ik leerde veel bij over Hurons, de (afstammelingen van) indianen die in het reservaat leven. Ik vond het een boeiend bezoek. Bij de waterval was het eveneens heel druk. Ik krijg al schrik voor Niagara!
Woensdagavond was ik doodop. We gingen normaal dansen, ik had er erg naar uitgekeken. Echter, ik kon niet meer vooruit. Zelfs een douche nemen was er te veel aan, dus bleven we in ons appartementje in Lévis. Vanavond hebben we nog eens een kans. Er is hier een soort van festivalletje (op een half uur rijden): elke avond optredens. Vandaag begint dat, en toevallig met een groep die de naam 'Chico Band' draagt. Chanseurs dat we zijn!
Het valt natuurlijk nog af te wachten hoe moe ik zal zijn. Ik sliep niet goed, en vandaag bezoeken we nog eens een nationaal park. Wat wandelen, misschien even plonsen in een meer. Hoewel ik niet zeker ben of de weergoden ons goed gezind gaan blijven. Er is sprake van onweders vandaag en morgen, en momenteel is de lucht helemaal grijs. Het is wél warm: 8:00 en al boven de 20 graden. Zo, tijd om Chris zachtjes wakker te maken. Ik wil graag aan de dag beginnen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten